Prowizje bankowe kosztem firmy

Prowadzenie działalności gospodarczej wiąże się z koniecznością korzystania z usług bankowych. Posiadanie rachunku firmowego, dokonywanie przelewów, czy korzystanie z innych produktów bankowych generuje różnego rodzaju opłaty i prowizje. Naturalnym pytaniem, które pojawia się w głowie każdego przedsiębiorcy, jest to, czy te wydatki można zaliczyć do kosztów uzyskania przychodów i tym samym obniżyć podstawę opodatkowania. W tym artykule odpowiemy na pytanie, czy prowizja bankowa jest kosztem finansowym i jak prawidłowo rozliczać tego typu wydatki w księgowości firmy.

Czy prowizje bankowe są kosztem uzyskania przychodów?

Odpowiedź brzmi: tak, prowizje i opłaty bankowe związane z prowadzeniem działalności gospodarczej są kosztem uzyskania przychodów. Potwierdza to art. 22 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób fizycznych (updof), który definiuje koszty uzyskania przychodów jako koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 23. Prowizje bankowe, ponoszone w związku z obsługą rachunku firmowego i dokonywaniem transakcji biznesowych, bez wątpienia spełniają tę definicję.

Warto jednak pamiętać o pewnym zastrzeżeniu. Kosztem podatkowym mogą być wyłącznie prowizje od transakcji związanych z działalnością gospodarczą. Jeżeli konto firmowe jest wykorzystywane również do celów prywatnych, należy zachować szczególną ostrożność i dokładnie rozdzielać transakcje firmowe od prywatnych. Prowizje dotyczące transakcji prywatnych nie mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów.

Jak zaksięgować prowizje bankowe?

Prowizje i opłaty bankowe uznawane są za koszty pośrednio związane z działalnością. Oznacza to, że nie są one bezpośrednio przypisane do konkretnego przychodu, lecz są związane z ogólnym funkcjonowaniem firmy. Dzień ujęcia tych kosztów w podatkowej księdze przychodów i rozchodów (KPiR) wyznacza data poniesienia wydatku.

Podstawą do zaksięgowania prowizji bankowych jest dowód księgowy. Zgodnie z rozporządzeniem Ministra Finansów w sprawie prowadzenia podatkowej księgi przychodów i rozchodów, dowodami księgowymi są m.in. dowody opłat bankowych. Najczęściej takim dowodem jest wyciąg bankowy, który stanowi podstawę do zaksięgowania omawianych wydatków w kolumnie 13 KPiR, zatytułowanej „pozostałe wydatki”.

Warto podkreślić, że podatnicy korzystający z bankowości elektronicznej mają możliwość samodzielnego drukowania wyciągów bankowych. Takie wydruki z systemu bankowości elektronicznej są w pełni akceptowane jako dowody księgowe i stanowią podstawę do zaliczenia prowizji bankowych do kosztów uzyskania przychodów. Potwierdza to interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 7 lipca 2010 r. (nr IPPB5/423-279/10-2/AJ), która uznaje wydruki wyciągów bankowych z systemu bankowości elektronicznej za równoważne tradycyjnym wyciągom papierowym.

Data poniesienia kosztu prowizji bankowej

Niezależnie od stosowanej metody ewidencjonowania kosztów w KPiR (metody uproszczonej, czyli kasowej, lub metody memoriałowej), za dzień poniesienia kosztu prowizji bankowej należy przyjąć dzień wystawienia wyciągu bankowego. Wynika to z art. 22 ust. 6b updof, który wskazuje, że dniem poniesienia kosztu jest dzień wystawienia faktury (rachunku) lub innego dowodu stanowiącego podstawę do zaksięgowania kosztu.

W przypadku prowizji bankowych, wyciąg bankowy jest takim dowodem. Data wystawienia wyciągu bankowego, niezależnie od tego, czy jest to wyciąg papierowy, czy elektroniczny, wyznacza moment zaliczenia opłat bankowych do kosztów uzyskania przychodów.

Przykład:

Pan Jan prowadzi sklep internetowy. 5 października 2023 r. wydrukował wyciąg bankowy z systemu bankowości elektronicznej za wrzesień 2023 r. Wyciąg zawierał opłatę za prowadzenie konta w kwocie 45 zł, pobraną przez bank 30 września 2023 r., oraz prowizję za przelew do dostawcy towaru z dnia 15 września 2023 r. Datą wystawienia wyciągu jest 5 października 2023 r., zatem zarówno opłata za prowadzenie konta, jak i prowizja za przelew powinny zostać ujęte w KPiR (kolumna 13) pod datą 5 października 2023 r.

Różnice w rozliczeniu prowizji bankowych metodą kasową i memoriałową

Sposób rozliczenia prowizji bankowych w KPiR może różnić się w zależności od stosowanej metody ewidencjonowania kosztów: metody kasowej (uproszczonej) lub metody memoriałowej.

Podatnicy prowadzący KPiR metodą kasową zaliczają koszty uzyskania przychodów w roku podatkowym, w którym zostały poniesione. Oznacza to, że prowizje bankowe ujmowane są w KPiR w dacie wystawienia wyciągu bankowego, niezależnie od tego, jakiego okresu dotyczą.

Natomiast podatnicy prowadzący KPiR metodą memoriałową ujmują koszty pośrednie, takie jak prowizje bankowe, w dacie poniesienia, chyba że dotyczą one okresu przekraczającego rok podatkowy. W takim przypadku koszty te rozlicza się proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą. Jednak w praktyce, w przypadku prowizji bankowych, które zazwyczaj dotyczą krótkich okresów (miesięcznych), data poniesienia kosztu, czyli data wystawienia wyciągu bankowego, jest zazwyczaj tożsama z okresem, którego koszt dotyczy, lub bardzo zbliżona.

Różnice w rozliczeniu prowizji bankowych metodą kasową i memoriałową mogą pojawić się na przełomie roku podatkowego. W takim przypadku podatnicy stosujący metodę memoriałową powinni przyporządkować prowizje bankowe do roku podatkowego, którego dotyczą, nawet jeśli wyciąg bankowy zostanie wystawiony w styczniu następnego roku.

Przykład:

Pani Anna i pan Piotr prowadzą firmy i oboje rozliczają się za pomocą KPiR. Pani Anna stosuje metodę kasową, a pan Piotr metodę memoriałową. 3 stycznia 2024 r. oboje wydrukowali wyciągi bankowe za grudzień 2023 r. Wyciągi wskazywały, że 31 grudnia 2023 r. bank pobrał od każdego z nich opłatę za prowadzenie rachunku w kwocie 50 zł. Pani Anna zaksięgowała tę opłatę w KPiR pod datą 3 stycznia 2024 r. Natomiast pan Piotr ujął wydatek w kosztach roku 2023, czyli pod datą 31 grudnia 2023 r.

Prowizje bankowe a usługi dodatkowe

Czasami opłata za prowadzenie rachunku firmowego obejmuje nie tylko standardowe usługi bankowe, ale również usługi dodatkowe, takie jak np. indywidualny doradca klienta, dodatkowe karty kredytowe czy ubezpieczenia. W takim przypadku, cała opłata za prowadzenie rachunku, łącznie z kosztami usług dodatkowych, może zostać zaliczona do kosztów uzyskania przychodów, o ile usługi te są związane z prowadzoną działalnością gospodarczą.

Potwierdza to interpretacja indywidualna dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z 2 marca 2011 r. (nr IPPB1/415-6/11-2/ES), która dotyczyła podatnika korzystającego z rachunku firmowego, w ramach którego otrzymywał również usługę ubezpieczeniową. Organ podatkowy uznał, że wydatki związane z prowadzeniem takiego rachunku, łącznie z kosztami ubezpieczenia, stanowią koszty pośrednie i mogą być zaliczone do kosztów uzyskania przychodów w momencie ich poniesienia.

Podsumowanie

Prowizje bankowe związane z prowadzeniem rachunku firmowego i dokonywaniem transakcji biznesowych stanowią koszt uzyskania przychodów. Podstawą do ich zaksięgowania w KPiR jest wyciąg bankowy, a dzień poniesienia kosztu wyznacza data wystawienia wyciągu. Niezależnie od stosowanej metody ewidencjonowania kosztów, prawidłowe rozliczanie prowizji bankowych jest istotne dla optymalizacji podatkowej i prowadzenia rzetelnej księgowości firmy. Pamiętaj o rozdzielaniu transakcji firmowych od prywatnych i dokumentowaniu wszystkich wydatków, aby uniknąć problemów podczas kontroli podatkowej.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

1. Czy prowizje bankowe od kredytu firmowego są kosztem?
   Tak, prowizje bankowe związane z kredytem firmowym, takie jak prowizja za udzielenie kredytu czy prowizja za wcześniejszą spłatę, również mogą być kosztem uzyskania przychodów, o ile kredyt został zaciągnięty na cele związane z działalnością gospodarczą.
2. Jak zaksięgować prowizję za przelew walutowy?
   Prowizję za przelew walutowy księguje się w KPiR na podstawie wyciągu bankowego w kolumnie 13 „pozostałe wydatki” w dacie wystawienia wyciągu. Kwotę prowizji należy przeliczyć na złote po kursie średnim NBP z dnia poprzedzającego dzień wystawienia wyciągu bankowego.
3. Czy opłata za wypłatę gotówki z bankomatu firmowego konta jest kosztem?
   Tak, opłata za wypłatę gotówki z bankomatu firmowego konta, o ile wypłata ta jest związana z działalnością gospodarczą, może być kosztem uzyskania przychodów. Należy jednak pamiętać o odpowiednim udokumentowaniu celu wypłaty gotówki.
4. Gdzie w KPiR wpisać prowizje bankowe?
   Prowizje bankowe wpisuje się w kolumnie 13 KPiR „pozostałe wydatki”.
5. Czy muszę mieć wyciąg bankowy w formie papierowej, żeby zaksięgować prowizję?
   Nie, wydruk wyciągu bankowego z systemu bankowości elektronicznej jest również akceptowany jako dowód księgowy i stanowi podstawę do zaksięgowania prowizji bankowych.

Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Prowizje bankowe kosztem firmy, możesz odwiedzić kategorię Koszty.