09/06/2022
Proces przechodzenia na emeryturę w Polsce może wydawać się skomplikowany, szczególnie w obliczu ciągłych zmian w przepisach. Warto jednak dobrze przygotować się do tego etapu życia, aby uniknąć stresu i formalności. Ten artykuł stanowi kompendium wiedzy na temat składania wniosku o emeryturę w Polsce, wyjaśniając krok po kroku, jakie dokumenty są potrzebne, jakie są zasady przyznawania świadczeń i na co zwrócić szczególną uwagę, zwłaszcza w przypadku braku dokumentacji od byłego pracodawcy.

- Zasady uzyskania emerytury w Polsce
- Jak obliczana jest wysokość emerytury na nowych zasadach?
- Dokumenty niezbędne do złożenia wniosku o emeryturę
- Udokumentowanie okresów składkowych i nieskładkowych
- Co zrobić, gdy pracodawca już nie istnieje?
- Kiedy najlepiej złożyć wniosek o emeryturę?
- Emerytura a działalność gospodarcza (B2B)
- Podsumowanie
- Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Zasady uzyskania emerytury w Polsce
System emerytalny w Polsce, zarządzany przez Zakład Ubezpieczeń Społecznych (ZUS), określa różne warunki nabycia prawa do emerytury w zależności od daty urodzenia. Rozróżniamy tak zwane "stare" i "nowe" zasady przyznawania emerytur.
Stare zasady emerytalne (osoby urodzone przed 1 stycznia 1949 roku)
Osoby urodzone przed 1 stycznia 1949 roku, aby otrzymać emeryturę, muszą spełnić łącznie dwa podstawowe warunki:
- osiągnąć określony wiek emerytalny (który różni się w zależności od płci i daty urodzenia);
- posiadać wymagany okres ubezpieczenia, który również jest zróżnicowany.
Szczegółowe informacje na temat wieku emerytalnego i okresu ubezpieczenia dla osób urodzonych przed 1949 rokiem można uzyskać bezpośrednio w ZUS.
Nowe zasady emerytalne (osoby urodzone po 31 grudnia 1948 roku)
Dla osób urodzonych po 31 grudnia 1948 roku obowiązują "nowe" zasady, które są prostsze pod względem warunków. Aby nabyć prawo do emerytury, należy spełnić następujące kryteria:
- osiągnąć powszechny wiek emerytalny, który wynosi 60 lat dla kobiet i 65 lat dla mężczyzn;
- posiadać jakikolwiek okres ubezpieczenia – wystarczy nawet jeden dzień opłacania składek na ubezpieczenia społeczne lub emerytalne i rentowe.
W przypadku nowych zasad długość okresu ubezpieczenia nie ma bezpośredniego wpływu na prawo do emerytury, ale wpływa na jej wysokość.

Jak obliczana jest wysokość emerytury na nowych zasadach?
Wysokość emerytury na nowych zasadach jest obliczana na podstawie zgromadzonego kapitału emerytalnego i średniego dalszego trwania życia. Do obliczenia emerytury sumuje się:
- Zwaloryzowane składki na ubezpieczenie emerytalne zapisane na indywidualnym koncie w ZUS do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje emerytura.
- Zwaloryzowany kapitał początkowy ustalony za okresy ubezpieczenia przed 1 stycznia 1999 roku (jeśli został ustalony).
- Zwaloryzowane kwoty zapisane na subkoncie w ZUS, w tym środki przeniesione z otwartego funduszu emerytalnego (OFE), jeśli dotyczy.
Otrzymana suma jest następnie dzielona przez współczynnik średniego dalszego trwania życia, wyrażony w miesiącach. Współczynnik ten jest ogłaszany corocznie przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego (GUS). Im dłuższe przewidywane trwanie życia, tym niższa miesięczna emerytura, przy tym samym kapitale emerytalnym.
Dokumenty niezbędne do złożenia wniosku o emeryturę
Aby rozpocząć procedurę przyznania emerytury, należy złożyć wniosek. Wniosek o emeryturę można złożyć osobiście w dowolnym oddziale ZUS, pocztą lub elektronicznie przez Platformę Usług Elektronicznych (PUE) ZUS.
Wniosek o emeryturę składa się na formularzu EMP, który jest dostępny na stronie internetowej ZUS oraz w każdej placówce ZUS. Do wniosku należy dołączyć formularz ERP-6 zawierający informację o okresach składkowych i nieskładkowych.
Oprócz wniosku i formularza ERP-6, należy dołączyć dokumenty potwierdzające:
- Datę urodzenia (np. dowód osobisty, paszport, akt urodzenia).
- Okresy składkowe i nieskładkowe (świadectwa pracy, zaświadczenia o zatrudnieniu, legitymacje ubezpieczeniowe, umowy o pracę, dyplomy ukończenia studiów, decyzje ZUS, zaświadczenia z urzędu pracy, itp.).
- Wysokość wynagrodzenia, dochodu, przychodu i uposażenia, przyjmowanych do ustalenia podstawy wymiaru świadczeń (zaświadczenia o zatrudnieniu i wynagrodzeniu – formularz ERP-7, PIT-y, umowy o pracę, listy płac, itp.), chyba że wniosek dotyczy emerytury na nowych zasadach i wnioskodawca ma obliczony kapitał początkowy.
- Okoliczności niezbędne do ustalenia świadczeń przysługujących z zagranicznych instytucji ubezpieczeniowych (dokumenty potwierdzające okresy ubezpieczenia za granicą, numer ubezpieczenia za granicą).
Ważne! Nie ma obowiązku dokumentowania okresów składkowych i nieskładkowych, które ZUS uwzględni na podstawie zapisów na indywidualnym koncie ubezpieczonego, np. okresów pobierania zasiłków chorobowych i opiekuńczych, świadczenia rehabilitacyjnego po 1998 roku.

Kapitał początkowy – co to jest i dlaczego jest ważny?
Kapitał początkowy to kwota obliczana przez ZUS, która odzwierciedla wartość składek emerytalnych należnych za okres pracy przed 1999 rokiem. Jest on istotny dla osób, które pracowały przed 1999 rokiem i ubiegają się o emeryturę na nowych zasadach. Jeśli nie masz jeszcze ustalonego kapitału początkowego, do wniosku o emeryturę należy dołączyć formularz ERP-7 – zaświadczenie o zatrudnieniu i wynagrodzeniu. Zaświadczenie to powinien wystawić pracodawca lub jego następca prawny. W przypadku likwidacji pracodawcy, zaświadczenie może wystawić likwidator, syndyk masy upadłości lub podmiot upoważniony do przechowywania dokumentacji.
Udokumentowanie okresów składkowych i nieskładkowych
Dokumentowanie okresów składkowych i nieskładkowych jest kluczowe dla prawidłowego ustalenia prawa do emerytury i jej wysokości. Jakie dokumenty mogą być dowodem okresów zatrudnienia i innych okresów składkowych?
Dokumenty potwierdzające okresy składkowe
Okresy składkowe to przede wszystkim okresy zatrudnienia, ale także inne okresy, za które odprowadzane były składki emerytalne i rentowe. Do udokumentowania okresów składkowych można użyć:
- Świadectwa pracy.
- Zaświadczenia od pracodawców.
- Legitymacje ubezpieczeniowe z wpisami o zatrudnieniu.
- Umowy o pracę.
- Opinie pracy.
- Wpis w starym książeczkowym dowodzie osobistym.
- Legitymacje służbowe.
- Legitymacje związków zawodowych.
- Pisma pracodawcy.
- Kopie lub odpisy dokumentacji osobowej bądź płacowej wydane przez jednostkę upoważnioną do przechowywania dokumentacji zlikwidowanych zakładów pracy.
- W wyjątkowych sytuacjach, zeznania świadków.
Dokumenty potwierdzające okresy nieskładkowe
Okresy nieskładkowe to okresy, w których nie były odprowadzane składki, ale które są uwzględniane przy ustalaniu prawa do emerytury. Do udokumentowania okresów nieskładkowych można wykorzystać:
- Zaświadczenia pracodawcy.
- Decyzje ZUS.
- Dyplomy ukończenia szkoły wyższej.
- Zaświadczenia wystawione przez szkoły wyższe.
- Zaświadczenia z urzędu pracy.
Co zrobić, gdy pracodawca już nie istnieje?
Problem pojawia się, gdy firma, w której pracowaliśmy, została zlikwidowana i nie mamy dostępu do dokumentacji pracowniczej. W takiej sytuacji nie wszystko stracone. Istnieje kilka możliwości:
- Archiwum Państwowe: Dokumenty zlikwidowanych firm często trafiają do Archiwów Państwowych. Warto skontaktować się z właściwym Archiwum Państwowym ze względu na siedzibę byłego pracodawcy i zapytać o możliwość odnalezienia dokumentacji.
- Baza zlikwidowanych zakładów pracy ZUS: Na stronie internetowej ZUS znajduje się baza danych zlikwidowanych lub przekształconych zakładów pracy. Baza ta zawiera informacje o miejscu przechowywania dokumentacji osobowej i płacowej pracowników tych zakładów.
- Zeznania świadków: W ostateczności, jeśli nie można uzyskać żadnych dokumentów, okresy zatrudnienia mogą zostać potwierdzone zeznaniami świadków. Należy złożyć w ZUS oświadczenie o braku dokumentów i przyczynach ich braku oraz pisemne zeznania co najmniej dwóch świadków, którzy potwierdzą okres zatrudnienia i charakter pracy. Zeznania świadków mogą potwierdzić okresy zatrudnienia przypadające przed 15 listopada 1991 roku.
Kiedy najlepiej złożyć wniosek o emeryturę?
Moment złożenia wniosku o emeryturę ma wpływ na wysokość świadczenia. Warto wziąć pod uwagę kilka czynników:
- Dzień rozwiązania umowy o pracę: Najkorzystniej jest rozwiązać umowę o pracę jeden lub dwa dni przed końcem miesiąca i do końca miesiąca złożyć wniosek o emeryturę wraz ze świadectwem pracy. Wówczas otrzymamy za ten miesiąc zarówno pensję, jak i emeryturę. Rozwiązanie umowy ostatniego dnia miesiąca może opóźnić wypłatę emerytury.
- Data urodzin: Jeśli osiągnęliśmy wiek emerytalny, ale zamierzamy jeszcze pracować, warto złożyć wniosek po dacie urodzin. Wówczas współczynnik średniego dalszego trwania życia będzie krótszy, co korzystnie wpłynie na wysokość emerytury.
- Miesiąc złożenia wniosku: Miesiąc, w którym składamy wniosek, może mieć wpływ na wysokość emerytury ze względu na wskaźniki waloryzacji składek. Wskaźnik waloryzacji za I kwartał jest zazwyczaj wyższy niż za kolejne kwartały. ZUS sugeruje, że w przypadku złożenia wniosku w czerwcu, emerytura zostanie obliczona tak jak emerytura majowa, jeśli będzie to korzystniejsze.
Emerytura a działalność gospodarcza (B2B)
Przedsiębiorcy prowadzący działalność gospodarczą również odprowadzają składki emerytalne i nabywają prawo do emerytury. Wysokość ich emerytury zależy od:
- Podstawy wymiaru składek: Wysokość składek emerytalnych dla przedsiębiorców zależy od formy opodatkowania i stażu działalności. Może to być minimalna płaca krajowa, 60% przeciętnego wynagrodzenia lub dochód. Niższe składki w okresie ulg (ulga na start, preferencyjny ZUS, Mały ZUS Plus) oznaczają niższą emeryturę w przyszłości.
- Okresu aktywności zawodowej: Im dłużej prowadzimy działalność i opłacamy składki, tym wyższa emerytura.
Emerytury przedsiębiorców są często niższe niż emerytury osób zatrudnionych na etacie, ze względu na niższe podstawy wymiaru składek w okresie ulg. Przedsiębiorcy mogą dobrowolnie opłacać wyższe składki, aby zwiększyć przyszłą emeryturę, ale rzadko się na to decydują ze względu na bieżące koszty prowadzenia działalności.
Jak zwiększyć emeryturę z działalności gospodarczej?
Przedsiębiorcy mają kilka opcji na zwiększenie przyszłej emerytury:
- Dobrowolne opłacanie wyższych składek ZUS.
- Gromadzenie oszczędności na Indywidualnym Koncie Emerytalnym (IKE).
- Inwestycje w inne formy oszczędzania na emeryturę (polisy ubezpieczeniowe, inwestycje finansowe).
- Praca po osiągnięciu wieku emerytalnego: Każdy rok dłuższej pracy po osiągnięciu wieku emerytalnego zwiększa wysokość emerytury.
Podsumowanie
Proces ubiegania się o emeryturę wymaga zebrania odpowiednich dokumentów i zrozumienia zasad systemu emerytalnego. Warto dobrze przygotować się do tego procesu, aby uniknąć problemów i opóźnień. W przypadku wątpliwości, zawsze można skorzystać z pomocy doradców w ZUS lub poszukać informacji na oficjalnej stronie internetowej Zakładu Ubezpieczeń Społecznych. Pamiętaj, że świadomość zasad i odpowiednie przygotowanie dokumentacji to klucz do sprawnego przejścia na emeryturę i spokojnej przyszłości finansowej.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Jak złożyć wniosek o emeryturę w Polsce? Kompletny przewodnik, możesz odwiedzić kategorię Rachunkowość.
