11/11/2021
Ustalanie dat w umowach, zwłaszcza w umowach o pracę, może wydawać się proste, jednak w praktyce często prowadzi do nieporozumień. Nowelizacje przepisów z 26 kwietnia 2023 roku wprowadziły obowiązek uwzględniania dwóch dat w umowach o pracę: daty zawarcia i daty rozpoczęcia pracy. Zrozumienie różnic między tymi datami jest kluczowe dla prawidłowego stosowania prawa pracy i uniknięcia potencjalnych problemów prawnych. W niniejszym artykule szczegółowo omówimy te kwestie, wyjaśniając, czym różni się data zawarcia umowy od daty rozpoczęcia pracy, jak prawidłowo obliczać terminy umowne oraz jakie znaczenie praktyczne ma data zawarcia umowy.

- Data zawarcia umowy – co to właściwie oznacza?
- Dzień rozpoczęcia pracy – kiedy stosunek pracy faktycznie się nawiązuje?
- Jak prawidłowo liczyć daty w umowach?
- Czy umowa obowiązuje od dnia podpisania? Data wejścia w życie umowy
- Praktyczne znaczenie daty zawarcia umowy – dlaczego warto ją wskazywać?
- Co zrobić, gdy realizacja umowy rozpoczęła się przed jej zawarciem?
- Co zrobić, gdy umowa została wykonana przed podpisaniem kontraktu?
- FAQ – Najczęściej zadawane pytania o daty w umowach
Data zawarcia umowy – co to właściwie oznacza?
Data zawarcia umowy jest zazwyczaj najmniej problematyczna. Najprościej mówiąc, jest to dzień, w którym obie strony – pracownik i pracodawca – złożyły podpisy pod dokumentem umowy. To moment, w którym wyrażają zgodę na warunki umowy i formalnie ją akceptują. Należy jednak pamiętać, że umowa może być przygotowana wcześniej, a strony mogą podpisać ją w różnych dniach.
Ważne jest, że przepisy nie zabraniają stronom podpisania umowy w różnych dniach. W takim przypadku za datę zawarcia umowy uznaje się dzień, w którym umowę podpisała strona, która zrobiła to jako ostatnia.
Przykład daty zawarcia umowy:
Załóżmy, że umowa o pracę została sporządzona 23 października. Pracodawca podpisał ją 24 października, a pracownik 25 października. W takim przypadku datą zawarcia umowy jest 25 października, czyli dzień, w którym pracownik złożył swój podpis. Data rozpoczęcia pracy została ustalona na 1 listopada.
Dzień rozpoczęcia pracy – kiedy stosunek pracy faktycznie się nawiązuje?
Dzień rozpoczęcia pracy, w przeciwieństwie do daty zawarcia umowy, często sprawia trudności interpretacyjne. Jest to pojęcie prawne, zdefiniowane wprost w art. 26 Kodeksu Pracy, który stanowi, że stosunek pracy nawiązuje się w dniu określonym w umowie jako dzień rozpoczęcia pracy. To kluczowe rozróżnienie, ponieważ prawny moment nawiązania stosunku pracy nie zawsze pokrywa się z potocznym rozumieniem rozpoczęcia pracy.
Potocznie „rozpoczęcie pracy” kojarzy się z faktycznym przyjściem do pracy i podjęciem obowiązków. Jednak w języku prawnym, dzień rozpoczęcia pracy to formalny moment nawiązania stosunku pracy, niezależny od faktycznego wykonywania obowiązków. Stosunek pracy może nawiązać się w dowolny dzień – roboczy, weekend, święto – nawet jeśli pracownik fizycznie nie rozpocznie pracy w tym dniu.

Faktyczne rozpoczęcie pracy nie jest konieczne do nawiązania stosunku pracy. Możliwe jest zawarcie umowy o pracę z późniejszym terminem rozpoczęcia pracy. Okres między zawarciem umowy a terminem rozpoczęcia pracy nie jest traktowany jako stosunek pracy. Stosunek pracy nawiązuje się dopiero w dniu rozpoczęcia pracy.
Przykład dnia rozpoczęcia pracy:
Umowa o pracę na okres próbny pracownika kończy się w sobotę, 31 stycznia. Pracodawca i pracownik chcą kontynuować współpracę bez przerwy, zawierając kolejną umowę na czas określony. Aby uniknąć przerwy w zatrudnieniu, daty w umowie mogą być następujące:
- Data zawarcia umowy: 30 stycznia (piątek)
- Dzień rozpoczęcia pracy: 1 lutego (niedziela)
W tym przykładzie, stosunek pracy na podstawie nowej umowy nawiązuje się 1 lutego, nawet jeśli jest to niedziela. Gdyby umowa została zawarta 2 lutego, powstałaby jednodniowa przerwa w zatrudnieniu, co wiązałoby się z dodatkowymi obowiązkami dla pracodawcy (wyrejestrowanie i ponowne zarejestrowanie pracownika w ZUS, wypłata ekwiwalentu za urlop, ponowne szkolenie BHP).
Jak prawidłowo liczyć daty w umowach?
Prawidłowe obliczanie terminów umownych jest kluczowe dla uniknięcia błędów i sporów. Termin w umowie to postanowienie, które ogranicza skutki prawne czynności w czasie. Sposoby liczenia terminów regulują przepisy Kodeksu Cywilnego, Kodeksu Postępowania Cywilnego, Kodeksu Postępowania Administracyjnego i Kodeksu Karnego, choć podstawą są regulacje Kodeksu Cywilnego (art. 110-115).
Termin liczony w dniach
Przy obliczaniu terminu w dniach stosuje się dwie podstawowe zasady:
- Dzień zdarzenia nie jest wliczany: Początek terminu liczonego w dniach to zdarzenie, ale dnia tego zdarzenia nie wlicza się do terminu. Jeśli na przykład otrzymano pismo 10 dnia miesiąca, pierwszy dzień terminu to 11 dzień miesiąca.
- Termin kończy się z upływem ostatniego dnia: Termin oznaczony w dniach kończy się z upływem ostatniego dnia, niezależnie od godziny zdarzenia.
Przykład: Otrzymano list we wtorek o godzinie 20:30. Pierwszy dzień terminu to środa, a termin 7-dniowy zakończy się w kolejny wtorek o godzinie 23:59.
Termin liczony w tygodniach
Termin oznaczony w tygodniach kończy się z upływem dnia w ostatnim tygodniu, który odpowiada nazwie dnia początkowego. Jeśli zdarzenie miało miejsce w środę, termin tygodniowy zakończy się również w środę.
Termin liczony w miesiącach
Termin oznaczony w miesiącach kończy się z upływem dnia, który datą odpowiada początkowemu dniowi terminu. Jeśli takiego dnia nie ma w ostatnim miesiącu (np. termin zaczyna się 31 stycznia i trwa miesiąc), termin kończy się ostatniego dnia tego miesiąca.

Przykład: Umowa zawarta 12 lipca z 2-miesięcznym terminem realizacji powinna zostać zrealizowana do 12 września. Umowa zawarta 31 sierpnia z 1-miesięcznym terminem realizacji upłynie 30 września.
Określenia „początek miesiąca”, „środek miesiąca”, „koniec miesiąca” oznaczają odpowiednio pierwszy, piętnasty i ostatni dzień miesiąca.
Termin liczony w latach
Termin oznaczony w latach liczy się podobnie jak termin oznaczony w miesiącach. Kończy się z upływem dnia, który datą odpowiada początkowemu dniowi terminu. W przypadku braku takiego dnia (np. w lutym roku przestępnego), termin kończy się ostatniego dnia miesiąca.
Przykład: Umowa zawarta 10 lipca 2016 r. na dwa lata upłynie 10 lipca 2018 r. Termin 3-miesięczny rozpoczęty 30 listopada upłynie 28 (lub 29) lutego, w zależności od roku.
Termin upływający w sobotę lub dzień wolny od pracy
Jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, termin przesuwa się na następny dzień roboczy. Ta zasada dotyczy Kodeksu Cywilnego, Ordynacji Podatkowej (z wyjątkiem usług telekomunikacyjnych, nadawczych i elektronicznych rozliczanych w systemie MOSS), Prawa Administracyjnego i postępowań sądowych.
Przykład: Jeśli termin złożenia deklaracji podatkowej wypada w sobotę, terminem ostatecznym jest poniedziałek.

Czy umowa obowiązuje od dnia podpisania? Data wejścia w życie umowy
Zasadniczo, umowa wchodzi w życie i wywołuje skutki prawne od momentu jej zawarcia, czyli od daty zawarcia umowy. Chociaż Kodeks Cywilny nie zawiera dosłownej reguły, można ją wyinterpretować z art. 61 k.c. dotyczącym doręczania oświadczeń woli. Umowa składa się z co najmniej dwóch oświadczeń woli, które muszą dotrzeć do obu stron. Zatem, moment zawarcia umowy jest kluczowy.
Jednak strony umowy mogą ustalić inny moment wejścia w życie umowy. Mogą określić, że umowa zacznie obowiązywać w:
- Termin przyszły: Umowa zacznie obowiązywać od konkretnej daty w przyszłości.
- Termin przeszły (moc wsteczna): Umowa może obowiązywać wstecznie, od daty wcześniejszej niż data jej podpisania.
Ustalenie innej daty wejścia w życie umowy jest często stosowane w praktyce i dopuszczalne prawnie.
Praktyczne znaczenie daty zawarcia umowy – dlaczego warto ją wskazywać?
Wskazywanie daty zawarcia umowy w kontrakcie ma ogromne znaczenie praktyczne i biznesowe, choć nie wpływa bezpośrednio na ważność umowy. Utrwalenie daty w dokumencie umowy jest istotne z wielu powodów:
- Zmiany przepisów prawa: W razie zmiany przepisów, data zawarcia umowy pozwala ustalić, które przepisy mają zastosowanie do danego kontraktu.
- Terminy publicznoprawne: Jeśli termin na uiszczenie daniny publicznoprawnej lub wykonanie obowiązku ustawowego liczony jest od daty zawarcia umowy, jej określenie jest niezbędne.
- Okres obowiązywania umowy: Gdy okres trwania umowy liczony jest od daty jej zawarcia (np. umowa na 3 lata od podpisania), data zawarcia jest punktem odniesienia.
- Uprawnienia umowne: Jeśli uprawnienie umowne może być wykonane dopiero po upływie określonego czasu od zawarcia umowy (np. wypowiedzenie umowy po 2 latach od podpisania), data zawarcia determinuje moment powstania tego uprawnienia.
- Parametry i wskaźniki z dnia zawarcia: Gdy umowa odnosi się do parametrów lub wskaźników z dnia zawarcia (np. kalkulacja wynagrodzenia oparta na kosztach materiałów z dnia podpisania umowy), data zawarcia jest kluczowa dla obliczeń.
- Ważność pełnomocnictwa: W przypadku zawierania umowy przez pełnomocnika, data zawarcia pozwala zweryfikować ważność pełnomocnictwa w momencie zawierania umowy.
- Zgody i pełnoletność: Data zawarcia umowy jest istotna dla ustalenia, czy na dzień zawarcia umowy udzielono wymaganych zgód lub czy kontrahent był pełnoletni.
- Ustalenie ostatniej wersji umowy: W przypadku braku numeracji umów i aneksów regulujących te same kwestie (np. wysokość czynszu), data umowy pozwala ustalić, która umowa lub aneks jest aktualnie obowiązujący.
Co zrobić, gdy realizacja umowy rozpoczęła się przed jej zawarciem?
Czasami strony rozpoczynają realizację umowy przed ustaleniem wszystkich jej warunków i formalnym podpisaniem. Jest to ryzykowne, ale zdarza się w praktyce. W takiej sytuacji, aby zminimalizować ryzyko, warto w umowie zawrzeć zapis potwierdzający, że realizacja odbywała się na warunkach określonych w umowie i że umowa wchodzi w życie ze skutkiem wstecznym, np. od dnia rozpoczęcia realizacji projektu.
Co zrobić, gdy umowa została wykonana przed podpisaniem kontraktu?
Czasami umowa (ustna lub mailowa) zostaje wykonana, a dopiero później strony decydują się na pisemne potwierdzenie jej warunków. W takiej sytuacji nie należy manipulować datą zawarcia umowy. Należy jasno wskazać, że warunki ustnej lub mailowej umowy, zawartej w określonym dniu i wykonanej, są potwierdzane w formie pisemnej. Takie rozwiązanie jest transparentne i odzwierciedla rzeczywisty stan rzeczy.
FAQ – Najczęściej zadawane pytania o daty w umowach
- Czy data decyduje o ważności umowy?
- Choć data zawarcia umowy jest bardzo ważna i praktyczna, jej brak nie automatycznie unieważnia umowy. Jednak w niektórych przypadkach, np. przy formie aktu notarialnego, data jest obligatoryjna.
- Czy można uzgodnić wsteczną datę obowiązywania umowy?
- Tak, strony mogą uzgodnić, że umowa będzie obowiązywać wstecznie, od daty wcześniejszej niż data jej podpisania.
- Co zrobić, gdy zaczęto realizować umowę przed jej zawarciem?
- Warto wprowadzić do umowy zapis potwierdzający, że realizacja odbywała się na warunkach określonych w umowie i że umowa wchodzi w życie ze skutkiem wstecznym, np. od dnia rozpoczęcia realizacji projektu.
- Co zrobić, gdy umowa została wykonana przed podpisaniem kontraktu?
- Nie należy manipulować datą. Należy potwierdzić na piśmie warunki umowy ustnej lub mailowej, która została zawarta i wykonana wcześniej.
Podsumowując, zrozumienie różnic między datą zawarcia umowy a dniem rozpoczęcia pracy, a także umiejętność prawidłowego obliczania terminów umownych, jest niezbędne dla prawidłowego funkcjonowania w świecie kontraktów. Pamiętajmy o praktycznym znaczeniu daty zawarcia umowy i o korzyściach płynących z jej wyraźnego wskazywania w dokumentach umownych. Unikanie niejasności w kwestii dat w umowach to klucz do sprawnych i bezpiecznych relacji biznesowych i pracowniczych.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Data zawarcia umowy a data podpisania: Kluczowe różnice, możesz odwiedzić kategorię Rachunkowość.
