19/04/2023
Prowadzenie działalności przemysłowej wiąże się z odpowiedzialnością za środowisko. Jednym z obowiązków przedsiębiorców, którzy w swoich instalacjach wykorzystują rozpuszczalniki organiczne, jest sporządzanie rocznego bilansu LZO (Lotnych Związków Organicznych). Jeśli prowadzisz instalację, dla której określono standardy emisyjne, musisz pamiętać o terminowym złożeniu tego dokumentu. Termin na dopełnienie tego obowiązku upływa 28 lutego 2023 roku. Czy Twoja firma jest objęta tym wymogiem? Jak prawidłowo sporządzić bilans LZO i czego unikać? Odpowiedzi na te pytania znajdziesz w poniższym artykule.

- Kogo dotyczy obowiązek sporządzania bilansu LZO?
- Jak ustalić, czy instalacja podlega przepisom o standardach emisyjnych?
- Jak obliczyć emisję Lotnych Związków Organicznych?
- Konsekwencje braku bilansu LZO
- Jak sprawdzić zawartość LZO w karcie charakterystyki substancji chemicznej?
- Jak przeliczyć LZO na Całkowity Węgiel Organiczny (TOC)?
- Podsumowanie i najważniejsze informacje
Kogo dotyczy obowiązek sporządzania bilansu LZO?
Obowiązek sporządzania rocznego bilansu LZO spoczywa na prowadzących instalacje, w których wykorzystywane są rozpuszczalniki organiczne, a dla których zostały określone standardy emisyjne. Aby ustalić, czy Twoja instalacja podlega tym przepisom, należy zweryfikować, czy procesy w niej prowadzone znajdują się na liście procesów objętych standardami emisyjnymi.
Procesy objęte standardami emisyjnymi LZO
Rozporządzenie Ministra Klimatu i Środowiska szczegółowo określa listę procesów, dla których ustanowiono standardy emisyjne LZO. Do tych procesów zaliczamy m.in.:
- Nakładanie spoiwa
- Powlekanie (np. lakierowanie, malowanie)
- Czyszczenie na sucho
- Produkcję obuwia
- Produkcję mieszanin powlekających (lakierów, farb drukarskich, spoiw)
- Wytwarzanie produktów farmaceutycznych
- Drukarstwo
- Przeróbkę gumy
- Czyszczenie powierzchni produktów
- Ekstrakcję oleju roślinnego lub tłuszczu zwierzęcego oraz rafinowanie oleju roślinnego
- Obróbkę wykończeniową nowych pojazdów
- Powlekanie drutu nawojowego
- Impregnowanie drewna lub wyrobów drewnopodobnych
- Laminowanie drewna i tworzyw sztucznych
Jeżeli w Twojej instalacji prowadzony jest którykolwiek z wymienionych procesów, istnieje duże prawdopodobieństwo, że podlegasz obowiązkowi sporządzania bilansu LZO.
Jak ustalić, czy instalacja podlega przepisom o standardach emisyjnych?
Kluczowym elementem jest określenie zużycia LZO w instalacji. Aby to zrobić, należy obliczyć roczne zużycie LZO zawartego w stosowanych materiałach i surowcach. Obliczenie to polega na ustaleniu masy LZO wprowadzonej do instalacji w ciągu roku (wsad LZO), a następnie pomniejszeniu jej o masę LZO, która w tym samym okresie została odzyskana i ponownie wykorzystana.

Czym jest wsad LZO?
Wsad LZO to masa zakupionych lotnych związków organicznych, które zostały wprowadzone do instalacji w ciągu roku, powiększona o masę LZO odzyskanych i ponownie wprowadzonych do instalacji w tym samym okresie. Innymi słowy, jest to całkowita ilość LZO, która trafiła do instalacji, niezależnie od źródła pochodzenia (zakup, odzysk).
Szczegółowe informacje dotyczące obliczania zużycia LZO oraz definicji wsadu LZO znajdziesz w rozdziale 6 oraz w załącznikach nr 9 i 10 rozporządzenia w sprawie standardów emisyjnych. Warto dokładnie zapoznać się z tymi przepisami, aby prawidłowo ustalić, czy Twoja instalacja podlega obowiązkowi bilansowania LZO.
Jak obliczyć emisję Lotnych Związków Organicznych?
Dotrzymanie standardów emisyjnych jest weryfikowane na podstawie pomiarów wielkości emisji LZO oraz rocznego bilansu masy LZO. Sposób obliczania emisji LZO określają wzory zawarte w § 33 rozporządzenia. Ponadto, rozporządzenie w sprawie wymagań w zakresie prowadzenia pomiarów wielkości emisji precyzuje metody i sposoby wykonywania pomiarów LZO (§ 7 oraz § 8 ust. 4).
Rodzaje pomiarów emisji LZO
W zależności od ilości emitowanych LZO, rozróżniamy dwa rodzaje pomiarów:
- Pomiary ciągłe: Są wymagane, gdy z jednego komina emitowane jest powyżej 10 kg/h LZO w przeliczeniu na emisję całkowitą węgla organicznego. Pomiary ciągłe wykonuje się metodą ciągłej detekcji płomieniowo-jonizacyjnej lub metodą chromatograficzną.
- Pomiary okresowe: Wykonuje się je raz w roku. Wielkość średniej emisji LZO ustala się na podstawie wyników pomiarów okresowych lub z bilansu masy LZO zużywanych w każdym kolejnym 12-miesięcznym okresie, odniesionego do czasu pracy instalacji.
Metody bilansowania emisji LZO
Emisję LZO można bilansować na różne sposoby, m.in.:
- Na podstawie pomiarów stężeń całkowitego węgla organicznego.
- Na podstawie bilansu masy LZO – czyli masy LZO wprowadzonej do instalacji w okresie roku.
- Z wykorzystaniem wskaźników emisji NMLZO (niemetanowych lotnych związków organicznych) dla poszczególnych procesów.
Ważne! Prowadzący instalację jest zobowiązany do sprawdzenia dotrzymania standardów emisyjnych w terminie dwóch miesięcy od zakończenia roku objętego bilansem. W przypadku stwierdzenia przekroczenia standardów emisyjnych LZO, należy niezwłocznie poinformować o tym fakcie organ właściwy do wydania pozwolenia oraz przedłożyć wykonany bilans.

Konsekwencje braku bilansu LZO
Niedopełnienie obowiązku sporządzenia i złożenia bilansu LZO może wiązać się z poważnymi konsekwencjami. W przypadku niezłożenia raportu do KOBiZE (Krajowego Ośrodka Bilansowania i Zarządzania Emisjami), zastosowanie mają przepisy ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska. W trakcie kontroli, Wojewódzki Inspektor Ochrony Środowiska (WIOŚ) może zażądać przedłożenia raportu. W przypadku braku raportu, WIOŚ może nałożyć obowiązek uzupełnienia dokumentacji lub poprawy błędnie wyliczonego bilansu.
Uwaga! Niewykonanie zarządzeń pokontrolnych WIOŚ grozi karą aresztu, ograniczenia wolności lub grzywny (art. 31a ust. 1 ustawy o Inspekcji Ochrony Środowiska). Należy pamiętać, że zgodnie z art. 149 Prawa ochrony środowiska, wyniki pomiarów okresowych i ciągłych prowadzący instalację przekazuje WIOŚ, jeśli mają one szczególne znaczenie dla systematycznej kontroli wielkości emisji.
Jak sprawdzić zawartość LZO w karcie charakterystyki substancji chemicznej?
Informacje o zawartości LZO w preparatach chemicznych, takich jak farby, lakiery, rozpuszczalniki, znajdziemy w karcie charakterystyki. LZO w karcie charakterystyki podawane jest zazwyczaj w gramach na litr (g/l) lub w procentach (%). Wartość ta jest kluczowa przy obliczaniu emisji LZO podczas stosowania danej substancji.
Przykład obliczania emisji LZO na podstawie karty charakterystyki
Załóżmy, że zużyto 30 litrów preparatu WD-40. Karta charakterystyki tego preparatu podaje zawartość LZO na poziomie 65,5% oraz gęstość 817 g/l. Jak obliczyć emisję LZO w tym przypadku?
- Oblicz masę zużytego preparatu: 30 litrów * 817 g/l = 24 510 g = 24,51 kg
- Oblicz masę LZO w preparacie: 24,51 kg * 65,5% = 16,05 kg LZO
W tym przykładzie, emisja LZO wynikająca z zużycia 30 litrów WD-40 wynosi 16,05 kg. Pamiętaj, aby zawsze dokładnie analizować karty charakterystyki stosowanych substancji i prawidłowo przeliczać jednostki (litry na kilogramy), aby uniknąć błędów w bilansowaniu emisji i raportowaniu środowiskowym.

Jak przeliczyć LZO na Całkowity Węgiel Organiczny (TOC)?
Czasami, w kontekście przepisów dotyczących emisji LZO, pojawia się pojęcie Całkowitego Węgla Organicznego (TOC). TOC to masa wszystkich atomów węgla w cząsteczce danej substancji lub grupy substancji.
Przykład przeliczenia LZO na TOC – Toluene
Rozważmy toluen, który jest Lotnym Związkiem Organicznym. Jego wzór chemiczny to C7H8, a masa cząsteczkowa wynosi 92,1 g/mol. W cząsteczce toluenu znajduje się 7 atomów węgla. Aby obliczyć masę węgla (TOC) zawartego w toluenie, należy:
- Obliczyć masę molową węgla w toluenie: 7 atomów węgla * 12,01 g/mol (masa atomowa węgla) = 84,07 g/mol
- Obliczyć udział masowy węgla w toluenie: (84,07 g/mol / 92,1 g/mol) * 100% = około 91,3%
Oznacza to, że w toluenie, stanowiącym LZO, około 91,3% masy stanowi węgiel organiczny (TOC). Przy przeliczaniu LZO na TOC, należy uwzględniać skład chemiczny danej substancji i jej masę cząsteczkową.
Podsumowanie i najważniejsze informacje
Roczny bilans LZO to ważny obowiązek dla przedsiębiorców korzystających z rozpuszczalników organicznych w instalacjach objętych standardami emisyjnymi. Pamiętaj o:
- Terminie składania bilansu: 28 lutego każdego roku (w 2023 roku również).
- Sprawdzeniu, czy Twoja instalacja podlega przepisom: Zidentyfikuj procesy i oblicz zużycie LZO.
- Prawidłowym obliczaniu emisji LZO: Korzystaj z właściwych metod pomiarów i bilansowania.
- Terminowym sprawdzaniu dotrzymania standardów: W ciągu 2 miesięcy po zakończeniu roku bilansowego.
- Niezwłocznym informowaniu organów o przekroczeniach: Wraz z przedłożeniem bilansu.
- Konsekwencjach braku bilansu: Kary finansowe, a nawet sankcje karne.
- Wykorzystywaniu kart charakterystyki: Do obliczania emisji LZO z preparatów chemicznych.
Pamiętaj, że ochrona środowiska to nie tylko obowiązek prawny, ale także wyraz odpowiedzialności społecznej. Prawidłowe sporządzanie bilansu LZO i dbałość o ograniczenie emisji to kluczowe elementy zrównoważonego rozwoju Twojej firmy.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Roczny bilans LZO: obowiązki, terminy i konsekwencje, możesz odwiedzić kategorię Rachunkowość.
