22/07/2025
Pani Renata zwróciła się z pytaniem dotyczącym ważności umowy najmu piętra domu jednorodzinnego. Dom ten należał do trzech współwłaścicieli, każdy z udziałem 1/3. Umowę najmu podpisał jednak tylko jeden z nich, mieszkający na parterze. Pani Renata pytała, czy taka umowa jest ważna i czy wygasa w przypadku śmierci współwłaściciela, który ją podpisał. Ponadto, interesowało ją, czy decyzje dotyczące współwłasności bez fizycznego podziału powinny być podejmowane większością głosów (2/3) czy jednomyślnie (100%). Dom składa się z dwóch niezależnych mieszkań i ogrodu.

Wynajęcie lokalu należącego do kilku współwłaścicieli
Zgodnie z artykułem 199 Kodeksu cywilnego, do czynności przekraczających zakres zwykłego zarządu rzeczą wspólną potrzebna jest zgoda wszystkich współwłaścicieli. W przypadku braku takiej zgody, współwłaściciele posiadający co najmniej połowę udziałów mogą zwrócić się do sądu o rozstrzygnięcie. Z kolei artykuł 201 K.c. stanowi, że do czynności zwykłego zarządu potrzebna jest zgoda większości współwłaścicieli. W braku zgody większości, każdy współwłaściciel może żądać upoważnienia sądowego do dokonania czynności.
Ważność umowy podpisanej przez jednego współwłaściciela
Istotą współwłasności jest współdziałanie współwłaścicieli w zarządzie rzeczą wspólną. Orzecznictwo sądowe, w tym uchwały Sądu Najwyższego, precyzują, co należy rozumieć przez zarząd majątkiem wspólnym. Zarząd obejmuje szeroki zakres czynności faktycznych i prawnych dotyczących majątku, w tym także czynności prowadzące do zbycia składników majątku wspólnego.
Do czynności zwykłego zarządu zalicza się bieżące administrowanie, pobieranie pożytków, konserwację, ochronę majątku, a w przypadku nieruchomości miejskich – zawieranie umów najmu lokali, pobieranie czynszu, instalację podstawowych mediów. Interpretacja, czy wynajem nieruchomości jest czynnością zwykłego zarządu, bywa różna, jednak generalnie przyjmuje się, że tak.
Czynności zwykłego zarządu to te, które związane są z normalną eksploatacją rzeczy, utrzymaniem jej w stanie niepogorszonym i załatwianiem bieżących spraw. Wszystko, co wykracza poza te granice, uznawane jest za czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu.

W przypadku pani Renaty, współwłaściciel posiadający 1/3 udziału nie ma większości, a zatem nie może samodzielnie zawrzeć ważnej umowy najmu. Umowa podpisana tylko przez niego, bez zgody pozostałych współwłaścicieli, jest nieważna i nie wywołuje skutków prawnych. Upoważnienie sądowe może zastąpić zgodę większości i usunąć sankcję nieważności.
Pobieranie czynszu od najemcy lokalu
Każdy współwłaściciel może samodzielnie pobierać czynsz najmu od najemcy, co jest czynnością zwykłego zarządu. Czynsz ten stanowi przychód wspólny, proporcjonalny do udziałów współwłaścicieli. Współwłaściciel pobierający czynsz jest zobowiązany do rozliczenia się z pozostałymi współwłaścicielami. Reguluje to artykuł 207 K.c., zgodnie z którym pożytki i przychody z rzeczy wspólnej przypadają współwłaścicielom w stosunku do wielkości udziałów, a w takim samym stosunku ponoszą oni wydatki i ciężary związane z rzeczą wspólną.
Współwłaściciel, który nie wyraził zgody na najem, może wystąpić do sądu z powództwem o stwierdzenie nieważności umowy najmu. Jednak sytuacja nie jest jednoznaczna, jeśli pozostali współwłaściciele wiedzą o najmie i pobierają przypadającą im część czynszu. W takim przypadku najemca może argumentować, że współwłaściciele dorozumianie wyrazili zgodę na najem, co czyni go skutecznym. Niemniej jednak, co do zasady, umowa najmu zawarta bez wymaganej zgody powinna być uznana za nieważną.
Najem mieszkania we wspólnym domu i podział quoad usum
Podobna sytuacja dotyczy domu będącego współwłasnością, w którym znajdują się dwa lokale, bez formalnego podziału. Również tutaj zastosowanie mają przepisy o zarządzie współwłasnością. W przypadku czynności zwykłego zarządu decyzje mogą być podejmowane większością współwłaścicieli liczoną według udziałów. Czynności przekraczające zakres zwykłego zarządu wymagają jednomyślności, a w razie jej braku – interwencji sądu.
W sytuacji, gdy dom jest podzielony na lokale i współwłaściciele korzystają z nich na zasadzie nieformalnego podziału do korzystania (quoad usum), sytuacja może być inna. Podział quoad usum to umowa między współwłaścicielami, na mocy której każdy z nich otrzymuje do wyłącznego użytku określoną część nieruchomości wspólnej. Taki podział nie znosi współwłasności, ale reguluje sposób korzystania z nieruchomości.

Zgoda na podział quoad usum wymaga jednomyślności współwłaścicieli, ponieważ jest to czynność przekraczająca zakres zwykłego zarządu. W braku zgody, współwłaściciele posiadający co najmniej połowę udziałów mogą żądać ustanowienia podziału quoad usum przez sąd.
Jeżeli współwłaściciele dokonali podziału quoad usum, nawet w sposób dorozumiany, to współwłaściciel korzystający z wydzielonej części samodzielnie nią zarządza, w tym może ją wynajmować i pobierać z niej pożytki, z wyłączeniem pozostałych współwłaścicieli. W takim przypadku umowa najmu podpisana przez tego współwłaściciela, dotycząca jego wydzielonej części, może być ważna, nawet bez zgody pozostałych współwłaścicieli.
Przykłady
Przykład 1 - Wspólny dom, jednostronna decyzja
Jan, Maria i Piotr są współwłaścicielami domu jednorodzinnego z udziałami po 1/3. Jan, mieszkając na parterze, wynajął nieużywane piętro bez zgody Marii i Piotra. Umowa najmu zawarta przez Jana jest nieważna, ponieważ nie miał zgody większości współwłaścicieli.
Przykład 2 - Rodzeństwo i wspólna nieruchomość
Trzy siostry, Anna, Beata i Cecylia, są współwłaścicielkami domu wakacyjnego. Anna i Beata chcą wynająć dom, Cecylia się sprzeciwia. Bez jednomyślnej zgody, Anna i Beata nie mogą skutecznie wynająć domu. Wymagana jest zgoda wszystkich współwłaścicieli lub decyzja sądu.

Przykład 3 - Inwestycja i wspólna decyzja
Krzysztof, Łukasz i Małgorzata są współwłaścicielami kamienicy. Krzysztof i Małgorzata chcą ją przekształcić w apartamenty na wynajem, ale Łukasz się nie zgadza. Przekształcenie kamienicy to czynność przekraczająca zwykły zarząd, wymagająca zgody wszystkich współwłaścicieli. Bez zgody Łukasza projekt nie może być zrealizowany.
Podsumowanie
Zarządzanie nieruchomością wspólną wymaga współpracy i zgody współwłaścicieli. Umowa najmu podpisana przez jednego współwłaściciela, bez zgody większości lub wszystkich współwłaścicieli (w zależności od interpretacji, czy jest to czynność zwykłego czy przekraczającego zarządu), może być nieważna. Wyjątkiem jest sytuacja, gdy istnieje podział quoad usum, a umowa dotyczy części nieruchomości użytkowanej wyłącznie przez danego współwłaściciela.
W przypadku braku porozumienia między współwłaścicielami, konieczne może być rozstrzygnięcie sądowe. Współpraca i komunikacja są kluczowe w zarządzaniu współwłasnością, aby uniknąć konfliktów i problemów prawnych.
Oferta porad prawnych
Jeśli potrzebujesz wsparcia prawnego w zakresie zarządzania nieruchomością wspólną lub masz wątpliwości co do ważności umowy najmu, skontaktuj się z nami! Oferujemy profesjonalne porady prawne online oraz pomoc w przygotowaniu niezbędnych pism, aby zapewnić Ci spokój i bezpieczeństwo prawne. Aby skorzystać z naszych usług, opisz swój problem w formularzu pod artykułem.
Źródła:
- Ustawa z dnia 23 kwietnia 1964 r. - Kodeks cywilny - Dz.U. 1964 nr 16 poz. 93
- Ustawa z dnia 25 lutego 1964 r. - Kodeks rodzinny i opiekuńczy - Dz.U. 1964 nr 9 poz. 59
- Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 25 marca 1994 r., sygn. akt III CZP 182/93
- Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 10 kwietnia 1991 r., sygn. akt III CZP 76/90
- Uchwała Sądu Najwyższego z dnia 19 kwietnia 2002 r., sygn. akt III CZP 18/2002
- Postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 4 października 2002 r., sygn. akt III CKN 521/2001
- Orzeczenie Sądu Najwyższego z dnia 10 lutego 2004 r., sygn. akt IV CK 17/03
- Wyroku Sądu Apelacyjnego w Gdańsku z dnia 15 czerwca 1993 r., sygn. akt ACr 400/93
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Ważność umowy najmu podpisanej przez jednego współwłaściciela, możesz odwiedzić kategorię Rachunkowość.
