Jak mogę zamówić akta w sądzie?

Wpis do księgi wieczystej a przerwanie biegu zasiedzenia

13/08/2024

Rating: 4.84 (6546 votes)

Zasiedzenie nieruchomości to temat złożony i często budzący wiele pytań. Jednym z kluczowych aspektów jest kwestia przerwania biegu zasiedzenia. Czy wpis w księdze wieczystej, pozornie formalny, może mieć realny wpływ na proces nabywania własności przez zasiedzenie? Okazuje się, że tak, a najnowsze orzecznictwo Sądu Najwyższego rzuca nowe światło na tę problematykę.

Czy wpis do księgi wieczystej przerywa bieg zasiedzenia?
Teza 1) Egzekucja z nieruchomości i dokonanie o tym wpisu w księdze wieczystej to przerwanie biegu terminu zasiedzenia. Mamy czynność, której skutki dotyczą także posiadacza samoistnego, zobowiązując go do znoszenia czynności egzekucyjnych, a w ich ramach m.in. objęcia nieruchomości zarządem, opisem i oszacowaniem etc.

Zaskakujący wyrok Sądu Najwyższego

Sąd Najwyższy w swoim postanowieniu z 11 kwietnia 2024 r. (sygn. akt II CSKP 856/23) dopuścił możliwość przerwania biegu zasiedzenia poprzez wpis w księdze wieczystej. Może to brzmieć zaskakująco, zwłaszcza dla osób, które skupiają się wyłącznie na faktycznym posiadaniu nieruchomości. Wyobraźmy sobie sytuację, w której osoba B korzysta z działki osoby A, czekając na upływ czasu potrzebnego do zasiedzenia. Wszystko wydaje się iść zgodnie z planem, gdy nagle w księdze wieczystej pojawia się wpis o wszczęciu czynności egzekucyjnych. Czy taki wpis może zniweczyć wieloletnie starania o zasiedzenie?

Według Sądu Najwyższego – tak. Wpis o wszczęciu egzekucji z nieruchomości, dokonany w księdze wieczystej, przerywa bieg zasiedzenia. Co istotne, moc przerwania biegu zasiedzenia ma już sam wniosek o dokonanie wpisu. Oznacza to, że nawet jeśli wpis zostanie dokonany później, momentem przerwania jest złożenie wniosku. To kluczowa informacja, która zmienia perspektywę na proces zasiedzenia i rolę ksiąg wieczystych.

Podstawa prawna i interpretacja

Skąd takie stanowisko Sądu Najwyższego? Punktem wyjścia jest art. 123 § 1 pkt 1 Kodeksu cywilnego, który reguluje kwestię przerwania biegu przedawnienia. Zgodnie z tym przepisem, bieg przedawnienia przerywa się „przez każdą czynność przed sądem lub innym organem powołanym do rozpoznawania spraw lub egzekwowania roszczeń danego rodzaju albo przed sądem polubownym, przedsięwziętą bezpośrednio w celu dochodzenia lub ustalenia albo zaspokojenia lub zabezpieczenia roszczenia”.

W kontekście zasiedzenia, Sąd Najwyższy uznał, że wpis o wszczęciu egzekucji z nieruchomości w księdze wieczystej mieści się w definicji „czynności przedsięwziętej bezpośrednio w celu (…) zabezpieczenia roszczenia”. Chociaż wpis ten nie jest bezpośrednio skierowany na pozbawienie posiadacza posiadania, to jednak ma na celu ochronę praw wierzyciela i może prowadzić do sprzedaży nieruchomości w toku egzekucji, co w konsekwencji uniemożliwi zasiedzenie.

Sąd Najwyższy podkreślił, że celem instytucji zasiedzenia jest uporządkowanie długotrwałych stosunków prawnorzeczowych i zmobilizowanie właściciela do dbania o swoją własność. Z kolei funkcja przerwy biegu zasiedzenia ma uniemożliwić posiadaczowi nabycie nieruchomości, jeśli właściciel podejmuje aktywne kroki w celu ochrony swoich praw. Wpis w księdze wieczystej o wszczęciu egzekucji jest takim właśnie krokiem.

Przykłady z orzecznictwa

Aby lepiej zrozumieć praktyczne konsekwencje tego orzeczenia, warto przyjrzeć się przykładowi sprawy, którą rozpatrywał Sąd Najwyższy.

Przykład 1: Sprawa z Giżycka

W sprawie rozpatrywanej przez Sąd Najwyższy, postępowanie egzekucyjne dotyczące nieruchomości zostało wszczęte w 1989 roku. Wpis o wzmiance o egzekucji wpłynął do księgi wieczystej 22 września 1999 roku, a wpisu dokonano 8 października 1999 roku. Osoby, które zamieszkiwały na nieruchomości i potencjalnie mogłyby ją zasiedzieć, argumentowały, że bieg zasiedzenia nie został przerwany. Sąd Najwyższy nie zgodził się z tym stanowiskiem, uznając, że wpis o wszczęciu egzekucji przerwał bieg zasiedzenia. Kluczowe było tutaj złożenie wniosku o wpis wzmianki o egzekucji, co nastąpiło 22 września 1999 roku. To właśnie ta data została uznana za moment przerwania biegu zasiedzenia.

Jak zaskarżyć wpis do księgi wieczystej?
Skarga przysługuje do sądu rejonowego prowadzącego księgę wieczystą, w którym wydano zaskarżone orzeczenie (art. 5181 § 11 k.p.c.). Skargę wnosi się do sądu w terminie tygodniowym od dnia doręczenia stronie odpisu posta- nowienia wraz z uzasadnieniem (art. 5181 § 4 pkt 2 k.p.c.).

Przykład 2: Jan Kowalski i Pani Katarzyna

Wyobraźmy sobie Jana Kowalskiego, który zajął 1 hektar ziemi należącej do Pani Katarzyny. Pani Katarzyna od lat przebywa za granicą i nie interesuje się swoją nieruchomością. Jan Kowalski liczy na zasiedzenie. Jednak Pani Katarzyna nie płaci podatków od nieruchomości, co skutkuje wszczęciem postępowania podatkowego i egzekucyjnego przez fiskus. Informacja o roszczeniach fiskusa zostaje wpisana do księgi wieczystej. Czy w tym przypadku bieg zasiedzenia zostaje przerwany?

Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego – tak. Wpis o wszczęciu egzekucji podatkowej w księdze wieczystej przerywa bieg zasiedzenia, nawet jeśli Jan Kowalski faktycznie włada nieruchomością i zachowuje się jak właściciel. Wpis w księdze wieczystej jest bowiem czynnością prawną, która ma znaczenie dla osób trzecich, w tym dla posiadacza samoistnego.

Co to jest zasiedzenie i jakie są jego warunki?

Aby lepiej zrozumieć kontekst omawianego orzeczenia, warto przypomnieć sobie, czym jest zasiedzenie i jakie warunki muszą być spełnione, aby doszło do nabycia własności nieruchomości w ten sposób.

Zasiedzenie to sposób nabycia własności rzeczy (ruchomej lub nieruchomości) wskutek upływu czasu i posiadania. W przypadku nieruchomości kluczowe są dwa elementy:

  • Posiadanie samoistne: Osoba, która chce zasiedzieć nieruchomość, musi nią władać jak właściciel. Oznacza to, że musi podejmować decyzje dotyczące nieruchomości, korzystać z niej, pobierać pożytki i ponosić ciężary (np. podatki). Posiadanie musi być nieprzerwane i jawne.
  • Upływ czasu: Czas potrzebny do zasiedzenia zależy od dobrej lub złej wiary posiadacza. W przypadku dobrej wiary (posiadacz jest przekonany, że jest właścicielem, choć nim nie jest) termin wynosi 20 lat. W przypadku złej wiary (posiadacz wie, że nie jest właścicielem) termin wynosi 30 lat.

Rodzaje nieruchomości podlegających zasiedzeniu

Zasiedzeniu mogą podlegać różne rodzaje nieruchomości, takie jak:

  • Działki gruntu
  • Domy
  • Mieszkania
  • Lokale użytkowe
  • Użytkowanie wieczyste
  • Służebności gruntowe (jeśli polegają na korzystaniu z trwałego i widocznego urządzenia)

Nie można natomiast zasiedzieć części składowych nieruchomości, np. pokoju w mieszkaniu czy piwnicy, ponieważ nie stanowią one odrębnego przedmiotu własności.

Koszty zasiedzenia

Nabycie własności przez zasiedzenie wiąże się z pewnymi kosztami. Należy do nich przede wszystkim:

  • Podatek od nabycia nieruchomości przez zasiedzenie: Wynosi 7% wartości nieruchomości.
  • Opłata sądowa od wniosku o stwierdzenie zasiedzenia: Aktualnie wynosi 2000 zł.
  • Opłata za wpis prawa własności do księgi wieczystej: Wynosi 200 zł.

Warto pamiętać, że są to koszty orientacyjne i mogą się różnić w zależności od konkretnej sprawy.

Jak udowodnić zasiedzenie w sądzie?

Aby uzyskać stwierdzenie zasiedzenia nieruchomości, należy złożyć wniosek do sądu rejonowego właściwego dla miejsca położenia nieruchomości. W postępowaniu sądowym konieczne jest udowodnienie, że zostały spełnione wszystkie przesłanki zasiedzenia, czyli posiadanie samoistne i upływ czasu. Dowodami w sprawie mogą być:

  • Zeznania świadków: Sąsiadów, członków rodziny, osób, które mogą potwierdzić fakt posiadania nieruchomości przez wnioskodawcę i jego zachowanie jak właściciel.
  • Dokumenty: Wypisy z rejestru gruntów, wypisy z księgi wieczystej, dokumenty potwierdzające opłacanie podatków, rachunki za media, umowy najmu (jeśli nieruchomość była wynajmowana przez posiadacza).
  • Zdjęcia i filmy: Dokumentujące stan nieruchomości i działania posiadacza na niej.

Postępowanie o stwierdzenie zasiedzenia jest postępowaniem nieprocesowym, co oznacza, że sąd nie rozstrzyga sporu między stronami, a jedynie ustala stan faktyczny i prawny.

Dobra i zła wiara w zasiedzeniu

Kluczowym elementem w procesie zasiedzenia jest kwestia dobrej lub złej wiary posiadacza. Dobra wiara oznacza, że posiadacz, obejmując nieruchomość w posiadanie, był przekonany, że przysługuje mu prawo własności. Może to wynikać np. z błędnego przekonania o ważności umowy kupna-sprzedaży, która okazała się nieważna. Zła wiara występuje, gdy posiadacz wie lub powinien wiedzieć, że nie jest właścicielem nieruchomości.

Rozróżnienie na dobrą i złą wiarę ma istotne znaczenie, ponieważ wpływa na długość terminu zasiedzenia. Dla posiadacza w dobrej wierze termin ten wynosi 20 lat, a dla posiadacza w złej wierze – 30 lat.

Kto może wystąpić o uzgodnienie treści księgi wieczystej?
6262 § 5 Kodeksu postępowania cywilnego wniosek o wpis może złożyć właściciel nieruchomości, użytkownik wieczysty, osoba, na której rzecz wpis ma nastąpić, albo wierzyciel, jeżeli przysługuje mu prawo, które może być wpisane w księdze wieczystej.19 lip 2023

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

  1. Czy każdy wpis w księdze wieczystej przerywa bieg zasiedzenia?

    Nie, nie każdy wpis przerywa bieg zasiedzenia. Zgodnie z orzeczeniem Sądu Najwyższego, chodzi o wpisy, które stanowią czynność zmierzającą do ochrony praw właściciela i mogą uniemożliwić zasiedzenie, np. wpis o wszczęciu egzekucji.

  2. Czy wpis ostrzeżenia o niezgodności stanu prawnego ujawnionego w księdze wieczystej z rzeczywistym stanem prawnym przerywa bieg zasiedzenia?

    Wpis ostrzeżenia sam w sobie raczej nie przerywa biegu zasiedzenia, ponieważ nie jest czynnością egzekucyjną ani procesową. Może jednak sygnalizować potencjalne problemy z prawem własności i zmotywować właściciela do podjęcia działań.

  3. Jakie inne czynności mogą przerwać bieg zasiedzenia?

    Oprócz wpisu w księdze wieczystej o wszczęciu egzekucji, bieg zasiedzenia mogą przerwać również inne czynności, np. wytoczenie powództwa windykacyjnego (o wydanie nieruchomości), powództwa negatoryjnego (o zaniechanie naruszeń własności), a także uznanie prawa własności przez posiadacza na rzecz właściciela.

  4. Czy można zasiedzieć nieruchomość, jeśli właściciel mieszka za granicą?

    Tak, miejsce zamieszkania właściciela nie ma wpływu na bieg zasiedzenia. Istotne jest posiadanie samoistne i upływ czasu. Jednak w praktyce, brak kontaktu z właścicielem może utrudnić mu podjęcie działań w celu przerwania biegu zasiedzenia.

  5. Co zrobić, aby uniknąć zasiedzenia mojej nieruchomości przez inną osobę?

    Aby uniknąć zasiedzenia, należy dbać o swoją nieruchomość, regularnie ją kontrolować, opłacać podatki i reagować na wszelkie próby bezprawnego korzystania z niej przez inne osoby. W przypadku stwierdzenia, że ktoś włada naszą nieruchomością jak właściciel, należy podjąć kroki prawne w celu przerwania biegu zasiedzenia, np. wezwać posiadacza do wydania nieruchomości, wytoczyć powództwo o wydanie nieruchomości.

Podsumowanie

Orzeczenie Sądu Najwyższego dotyczące wpływu wpisu w księdze wieczystej na bieg zasiedzenia jest istotne i zmienia dotychczasowe spojrzenie na tę kwestię. Wpis o wszczęciu egzekucji, a nawet sam wniosek o jego dokonanie, może skutecznie przerwać bieg zasiedzenia, nawet jeśli posiadacz samoistny faktycznie włada nieruchomością. Podkreśla to znaczenie ksiąg wieczystych i formalnych aspektów prawnych w kontekście zasiedzenia. Osoby planujące nabycie nieruchomości przez zasiedzenie, jak i właściciele nieruchomości, powinni być świadomi tego orzeczenia i uwzględniać je w swoich działaniach. Wiedza o tym, jak wpisy w księdze wieczystej wpływają na zasiedzenie, może uchronić przed zaskoczeniami i pomóc w zabezpieczeniu swoich praw.

Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Wpis do księgi wieczystej a przerwanie biegu zasiedzenia, możesz odwiedzić kategorię Rachunkowość.

Go up