Jest nią Gunia Krzyżówka?

Gunia: Góralski Płaszcz z Duszą i Historią

31/10/2022

Rating: 4.03 (7959 votes)

Gunia, znana również jako guńka, to męskie odzienie wierzchnie, które od wieków stanowi nieodłączny element kultury górali karpackich. Noszona przez górali śląskich, czadeckich, żywieckich, babiogórskich i orawskich, gunia jest czymś więcej niż tylko ubraniem – to symbol tradycji, rzemiosła i góralskiego charakteru. Na wschód od doliny Dunajca, wśród Łemków, Bojków czy Hucułów, jej odpowiednikiem jest czuha lub cuha, a Podhalanie czasem nazywają gunię „burą cuhą”.

Spis treści

Historia i Pochodzenie Guni

Krój guni jest jednym z najbardziej archaicznych w Europie, sięgającym swoimi korzeniami odległych czasów. Wykonywana z grubego, spilśnionego sukna samodziałowego, gunia miała za zadanie chronić górali przed surowymi warunkami atmosferycznymi panującymi w górach. Jej prostota i funkcjonalność świadczą o głębokim związku z naturą i tradycyjnym stylem życia.

Charakterystyka i Wykonanie Guni

Gunia ma formę obszerego płaszcza o kroju poncza poprzecznego, z szerokimi rękawami. Do jej uszycia potrzebna jest „siągę” sukna, czyli tyle materiału, ile wynosi zasięg rozłożonych rąk przyszłego użytkownika. Sukno, zazwyczaj w kolorze ciemnobrunatnym („czornego”) lub szarym („siwego”) z domieszką białej wełny, nadaje guni niepowtarzalny wygląd. Szerokość płata sukna, wynikająca z możliwości warsztatu tkackiego, determinuje długość okrycia.

Kroje Regionalne Guni

Choć podstawowy krój guni jest prosty, z biegiem czasu i w różnych regionach Karpat wykształciły się charakterystyczne warianty, różniące się detalami i zdobieniami.

  • Gunia Śląska: Najprostsza w kroju, z minimalną ilością szwów. Charakteryzuje się brakiem kołnierza i dość sztywną formą, sięgającą zwykle do kolan lub niżej.
  • Gunia Żywiecka: Udoskonalona wersja guni śląskiej, z klinami sukiennymi wszytymi przy szyi, dzięki czemu lepiej układa się na ramionach. Rękawy są nieco zwężane ku dołowi.
  • Gunia Babiogórska: Posiada zalążek kołnierza, stanowiący ewolucję w kierunku większej ochrony przed zimnem.
  • Gunia Orawska: Najbardziej rozbudowana, z wysokim, stojącym kołnierzem doszytym z osobnego pasa materiału. W regionach, gdzie pracowały węższe warsztaty tkackie, stosowano zmodyfikowany krój z doszywanymi płatami materiału na piersiach.

Zdobienia i Wykończenia Guni

Gunia nie posiada zapięcia – wiązano ją pod szyją rzemykiem lub zapinano ozdobną mosiężną spinką. Jedyną ozdobą są obszycia, zwane lemką, biegnące wzdłuż brzegów ubioru. Wykonywane z kolorowych sznurków, wójków lub włóczków, obszycia różnią się ilością i kolorystyką w zależności od regionu, a nawet wsi. Ilość sznurków obszycia, od 2 do 10, wskazywała na zamożność i status społecznym noszącego.

Przykładowe Różnice w Obszyciach Guni
RegionIlość Sznurków ObszyciaCharakterystyka Obszycia
Istebna i Brenna (pierwotnie)2Proste, skromne obszycie
Okolice Jeleśni4-6Bardziej rozbudowane
Istebna, Wisła (po I wojnie światowej)10Bogatsze, bardziej ozdobne
ZawojaRóżneRozbudowane obszycia, zwłaszcza wokół szyi
OrawaRóżneNajbogatsze i najbardziej ozdobne obszycia

Użytkowanie i Praktyczne Zastosowanie Guni

Gunia była niezwykle praktycznym i wszechstronnym elementem góralskiego stroju. Noszono ją zarzuconą na ramiona lub przerzuconą przez jedno ramię, rzadziej wdziewano w rękawy. Często rękawy pełniły funkcję schowków na drobne przedmioty, takie jak fajka czy tabaka.

Nowa gunia była początkowo strojem „odświętnym”, noszonym do kościoła, na wesela i jarmarki. Dopiero po kilku latach stawała się strojem „na co dzień”. Zniszczone gunie służyły jako ubiór roboczy, szczególnie zimą podczas zwózki drewna. Wtedy górale wkładali ręce w rękawy i przepasywali gunię rzemieniem, co zapewniało swobodę ruchów.

Gunia doskonale chroniła przed chłodem i deszczem. W czasie deszczu zakładano ją „na ręby” (lewą stroną na wierzch), aby chronić zdobioną stronę licową. Służyła również jako przykrycie do snu, zarówno w domu, jak i w szałasie.

Gunia Dzisiaj

Choć gunia na co dzień wyszła z użycia, nadal pozostaje żywym elementem kultury góralskiej. Można ją zobaczyć podczas regionalnych świąt, festiwali folklorystycznych i uroczystości. Jest symbolem tożsamości regionalnej i dumy góralskiej, przypominającym o bogatej historii i tradycjach Karpat.

Podsumowanie

Gunia to więcej niż tylko płaszcz. To świadectwo historii, kultury i rzemiosła górali karpackich. Jej prostota i funkcjonalność, regionalne warianty i zdobienia, a także wszechstronne zastosowanie czynią ją niezwykle interesującym elementem dziedzictwa kulturowego Polski.

FAQ - Najczęściej Zadawane Pytania

Z czego wykonana jest gunia?
Gunia wykonana jest z grubego, spilśnionego sukna samodziałowego, zazwyczaj w kolorze ciemnobrunatnym lub szarym.
Jakie są regionalne różnice w krojach guni?
Kroje guni różnią się w zależności od regionu, od najprostszego śląskiego po rozbudowany orawski z wysokim kołnierzem. Różnice dotyczą m.in. kroju, obecności kołnierza i zdobień.
Jakie było zastosowanie guni?
Gunia służyła jako odzież wierzchnia chroniąca przed chłodem i deszczem, a także jako przykrycie do snu. Używana była zarówno na co dzień, jak i od święta, w zależności od stanu zużycia.
Czy gunia jest nadal noszona?
Gunia nie jest już codziennym elementem ubioru, ale nadal jest obecna w kulturze góralskiej, noszona podczas uroczystości i wydarzeń folklorystycznych.

Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Gunia: Góralski Płaszcz z Duszą i Historią, możesz odwiedzić kategorię Rachunkowość.

Go up