25/11/2023
Pytanie o to, czy zapłacony podatek dochodowy może być uznany za koszt uzyskania przychodu, jest zaskakująco często zadawane przez przedsiębiorców i osoby prowadzące działalność gospodarczą. Intuicja podpowiada, że skoro jest to wydatek związany z prowadzeniem biznesu, to powinien on obniżać podstawę opodatkowania. Jednak prawo podatkowe nie zawsze idzie w parze z intuicją. Aby zrozumieć, jak jest w rzeczywistości, musimy zagłębić się w przepisy i interpretacje.

Koszty uzyskania przychodu – definicja
Zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 tej ustawy. Jest to kluczowa definicja, która stanowi fundament dla rozstrzygania, co można, a czego nie można zaliczyć do kosztów.
Aby dany wydatek mógł być uznany za koszt uzyskania przychodu, musi spełniać kilka warunków:
- Musi być poniesiony przez podatnika, czyli faktycznie obciążać jego majątek.
- Musi być definitywny, czyli rzeczywisty, a nie tylko potencjalny.
- Musi istnieć związek przyczynowo-skutkowy między poniesionym wydatkiem a przychodami lub zachowaniem albo zabezpieczeniem źródła przychodów. Innymi słowy, wydatek powinien przyczyniać się do generowania przychodów lub chronić źródło tych przychodów.
- Nie może być wymieniony w art. 16 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, który zawiera katalog wydatków nieuznawanych za koszty uzyskania przychodów.
Podatek dochodowy a koszty uzyskania przychodu – analiza decyzji
Aby lepiej zrozumieć, dlaczego podatek dochodowy zazwyczaj nie jest kosztem uzyskania przychodu, przyjrzyjmy się konkretnej decyzji podatkowej, która dotyczyła podobnej kwestii. Decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie, wydana na podstawie zażalenia spółki „E”, dotyczyła możliwości zaliczenia do kosztów uzyskania przychodu dodatkowego elementu kosztowego o równowartości podatku u źródła.
Spółka „E” zaciągnęła pożyczki od spółki EC z Holandii. Zgodnie z umową pożyczki, oprócz odsetek, spółka „E” zobowiązana była do zapłaty 5% zryczałtowanego podatku dochodowego odsetek na rzecz holenderskiego pożyczkodawcy. Umowa zawierała klauzulę „net of taxes”, co oznaczało, że wszelkie płatności odsetek miały być dokonywane bez pomniejszania o podatki, a jeśli spółka „E” byłaby zobowiązana do odprowadzenia podatku, kwota płatności miała być odpowiednio podwyższona, tak aby pożyczkodawca otrzymał kwotę odsetek, jaką by otrzymał, gdyby potrącenia podatku nie było.
Spółka „E” argumentowała, że zarówno odsetki, jak i dodatkowy element kosztowy w postaci podatku u źródła powinny być uznane za koszty uzyskania przychodu. Spółka porównywała ten dodatkowy koszt do prowizji bankowej za uruchomienie transzy pożyczki, która jest powszechnie uznawana za koszt uzyskania przychodu.
Stanowisko organów podatkowych
Naczelnik Drugiego Mazowieckiego Urzędu Skarbowego w Warszawie uznał, że stanowisko spółki „E” w zakresie zaliczenia do kosztów uzyskania przychodów zapłaconych odsetek od pożyczek jest prawidłowe. Natomiast odmówił uznania za koszt uzyskania przychodu wydatku o równowartości podatku u źródła. Dyrektor Izby Skarbowej w Warszawie podtrzymał to stanowisko.
W uzasadnieniu decyzji organy podatkowe powołały się na art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, podkreślając, że kosztami uzyskania przychodów są koszty poniesione w celu osiągnięcia przychodów lub zachowania albo zabezpieczenia źródła przychodów, z wyjątkiem kosztów wymienionych w art. 16 ust. 1 ustawy. Organy podatkowe stwierdziły, że wydatek na podatek u źródła nie spełnia definicji kosztu uzyskania przychodu w tym konkretnym przypadku.
Choć decyzja dotyczy podatku u źródła, a nie bezpośrednio podatku dochodowego płaconego przez spółkę „E” od jej własnych dochodów, to istota problemu jest podobna. Podatek dochodowy, niezależnie od formy, jest obciążeniem dochodu, który już został osiągnięty. Nie jest to wydatek poniesiony w celu osiągnięcia tego dochodu, ale konsekwencja jego osiągnięcia.
Dlaczego podatek dochodowy nie jest kosztem uzyskania przychodu?
Podatek dochodowy, co do zasady, nie jest kosztem uzyskania przychodu, ponieważ nie spełnia podstawowego warunku związku z przychodami w rozumieniu art. 15 ust. 1 ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. Podatek dochodowy jest obciążeniem dochodu, czyli wyniku finansowego działalności. Jest to forma partycypacji w dochodzie, jaką państwo pobiera od podatnika.
Koszty uzyskania przychodu to natomiast wydatki, które podatnik ponosi, aby ten dochód wygenerować. Są to nakłady inwestycyjne, koszty operacyjne, koszty finansowe (w pewnym zakresie, np. odsetki od kredytów inwestycyjnych), które bezpośrednio przyczyniają się do powstania przychodu lub zabezpieczają źródło tego przychodu.
Podatek dochodowy jest obliczany po ustaleniu dochodu, czyli po odjęciu kosztów uzyskania przychodu od przychodów. Zaliczenie podatku dochodowego do kosztów uzyskania przychodu prowadziłoby do błędnego koła i zaniżania podstawy opodatkowania w nieskończoność. Logika systemu podatkowego jest taka, że najpierw ustalamy dochód, a następnie opodatkowujemy ten dochód.
Wyjątki i specyficzne sytuacje
Choć co do zasady podatek dochodowy nie jest kosztem uzyskania przychodu, istnieją pewne specyficzne sytuacje i wyjątki, które warto mieć na uwadze. Na przykład, w niektórych systemach podatkowych, podatek od nieruchomości może być uznawany za koszt uzyskania przychodu, jeśli nieruchomość jest wykorzystywana w działalności gospodarczej. Podobnie, niektóre rodzaje podatków pośrednich, takie jak podatek VAT (w pewnych okolicznościach), mogą być elementem kosztów uzyskania przychodu.
Jednak w odniesieniu do podatku dochodowego od osób prawnych (CIT) i podatku dochodowego od osób fizycznych (PIT), generalna zasada pozostaje niezmienna: nie są one kosztami uzyskania przychodu.
Podsumowanie
Podatek dochodowy, co do zasady, nie jest kosztem uzyskania przychodu. Jest to obciążenie dochodu, a nie wydatek poniesiony w celu jego uzyskania. Próba zaliczenia podatku dochodowego do kosztów uzyskania przychodu jest niezgodna z przepisami podatkowymi i logiką systemu podatkowego. Przedsiębiorcy i księgowi powinni pamiętać o tej zasadzie, aby uniknąć błędów w rozliczeniach i potencjalnych konsekwencji podatkowych.
Pamiętajmy, że koszty uzyskania przychodu to te wydatki, które faktycznie przyczyniają się do generowania przychodów lub zabezpieczają źródło tych przychodów. Podatek dochodowy, choć istotny wydatek dla przedsiębiorstwa, nie mieści się w tej definicji.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
- Czy podatek VAT jest kosztem uzyskania przychodu?
- W większości przypadków podatek VAT nie jest kosztem uzyskania przychodu, ponieważ podlega odliczeniu. Jednak w pewnych sytuacjach, np. w przypadku braku prawa do odliczenia VAT naliczonego, VAT może stanowić koszt uzyskania przychodu.
- Czy podatek od nieruchomości jest kosztem uzyskania przychodu?
- Tak, podatek od nieruchomości może być kosztem uzyskania przychodu, jeśli nieruchomość jest wykorzystywana w działalności gospodarczej.
- Czy składki na ubezpieczenia społeczne przedsiębiorcy są kosztem uzyskania przychodu?
- Składki na ubezpieczenia społeczne przedsiębiorcy w części finansowanej przez płatnika składek (czyli przedsiębiorcę) są kosztem uzyskania przychodu.
- Czy podatek dochodowy zapłacony za pracownika jest kosztem uzyskania przychodu?
- Nie, podatek dochodowy zapłacony za pracownika (zaliczka na podatek dochodowy) nie jest kosztem uzyskania przychodu pracodawcy. Jest to zobowiązanie pracownika, a pracodawca działa jedynie jako płatnik.
- Czy kara umowna zapłacona za niewykonanie umowy jest kosztem uzyskania przychodu?
- Kary umowne zazwyczaj nie są kosztem uzyskania przychodu, ponieważ są związane z niewłaściwym wykonaniem zobowiązań i nie mają bezpośredniego związku z osiąganiem przychodów.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Czy zapłacony podatek dochodowy jest kosztem?, możesz odwiedzić kategorię Rachunkowość.
