28/11/2022
Wiedza i zaufanie to fundament, na którym opiera się każda prężnie działająca firma. Od marketingu i sprzedaży, przez rozwój produktów i usług, po rekrutację i codzienne spotkania – wiedza jest nieustannie zdobywana, przekazywana i wykorzystywana w praktyce. Zarządzanie wiedzą staje się zatem kluczowym elementem sukcesu, decydującym o pozycji przedsiębiorstwa na rynku.

Aby efektywnie zarządzać wiedzą w organizacji, niezbędne jest dogłębne zrozumienie jej różnorodnych form. Rozpoznanie odmiennych typów wiedzy w firmie pozwala na identyfikację najskuteczniejszych metod jej pozyskiwania, przekazywania, wykorzystywania i ochrony. Dzięki temu możliwe jest zbudowanie solidnego planu zarządzania wiedzą, który przyniesie realne korzyści.
- 7 rodzajów wiedzy, które musisz znać
- Wiedza jawna: fundament formalnej wiedzy
- Wiedza ukryta: doświadczenie w działaniu
- Wiedza milcząca: intuicja i talent
- Wiedza deklaratywna: znajomość faktów
- Wiedza proceduralna: umiejętność działania
- Wiedza a priori: wiedza z założenia
- Wiedza a posteriori: wiedza z doświadczenia
- Rozróżnianie rodzajów wiedzy kluczem do efektywnego zarządzania
- Pytania i odpowiedzi (FAQ)
7 rodzajów wiedzy, które musisz znać
Istnieje wiele klasyfikacji wiedzy, jednak w kontekście biznesowym warto skupić się na siedmiu kluczowych rodzajach, które mają bezpośredni wpływ na funkcjonowanie przedsiębiorstwa:
- Wiedza jawna
- Wiedza ukryta
- Wiedza milcząca
- Wiedza deklaratywna
- Wiedza proceduralna
- Wiedza a priori
- Wiedza a posteriori
Zrozumienie specyfiki każdego z tych rodzajów wiedzy jest pierwszym krokiem do budowania kultury dzielenia się wiedzą, która przynosi wymierne korzyści zarówno pracownikom, jak i klientom, a w konsekwencji – całej organizacji.
Wiedza jawna: fundament formalnej wiedzy
Wiedza jawna to najbardziej przystępna i łatwo dostępna forma wiedzy. Charakteryzuje się tym, że może być udokumentowana, przekazywana i przyswajana przez osoby z zewnątrz. Są to wszelkie informacje, które można łatwo spisać, nagrać, przedstawić w formie graficznej i udostępnić szerokiemu gronu odbiorców.
W kontekście firmy, efektywne przekazywanie wiedzy jawnej jest kluczowym elementem zarządzania wiedzą, szczególnie istotnym w procesie wdrażania nowych pracowników. Wewnętrzna baza wiedzy, intranet, czy firmowa wiki to doskonałe przykłady narzędzi służących do organizacji i zarządzania wiedzą jawną.
Wiedza jawna przyjmuje różnorodne formy, od dokumentów, bibliotek i książek, po samouczki wideo, białe księgi i inne formy komunikacji pisemnej i werbalnej. Skuteczne zarządzanie wiedzą jawną przekłada się na sprawniejsze operacje biznesowe, minimalizację przestojów wynikających z braku informacji i doświadczenia, oraz szybsze rozwiązywanie problemów.
Przykłady wiedzy jawnej w praktyce:
- Materiały onboardingowe dla nowych pracowników: prezentacje kultury firmy, podręczniki pracownicze, opisy stanowisk.
- Treści edukacyjne dla klientów: studia przypadków, samouczki wideo, instrukcje obsługi produktów, FAQ.
- Dokumentacja sprzedaży: charakterystyki person kupujących, skrypty sprzedażowe, prezentacje produktowe.
- Deklaracja wizji i misji firmy: publicznie dostępne dokumenty określające cele i wartości organizacji.
- Instrukcje, procedury, podręczniki, dokumenty i bazy danych: formalnie udokumentowane zasoby wiedzy.
Tabela porównawcza: Wiedza jawna vs. Wiedza ukryta
| Cechy | Wiedza jawna | Wiedza ukryta |
|---|---|---|
| Formalizacja | Formalnie udokumentowana | Trudna do sformalizowania |
| Przekazywanie | Łatwa do przekazania | Trudniejsza do przekazania |
| Nośnik | Dokumenty, bazy danych, instrukcje | Doświadczenie, intuicja, umiejętności praktyczne |
| Dostępność | Łatwo dostępna | Często ukryta w umysłach pracowników |
Wiedza ukryta: doświadczenie w działaniu
Wiedza ukryta jest bardziej złożoną koncepcją, wynikającą z rzeczywistego doświadczenia i praktyki. Nie jest tak łatwo ją wyartykułować i zapisać jak wiedzę jawną, ale stanowi niezwykle cenny zasób dla organizacji.
Podczas wdrażania nowych pracowników, samo przekazanie wiedzy jawnej to za mało. Ważne jest, aby nowi członkowie zespołu zrozumieli kontekst i mechanizmy działania. Wiedza ukryta pozwala na wykorzystanie formalnych informacji w praktyce, zdobywanie nowych umiejętności, identyfikowanie najlepszych praktyk i podnoszenie efektywności pracy.
Przykłady wiedzy ukrytej w praktyce:
- Niuanse realizacji zadań: drobne, niepisane zasady i triki, które usprawniają proces pracy, wykraczające poza formalne procedury.
- Rozwiązywanie problemów: umiejętność szybkiego diagnozowania i eliminowania problemów w oparciu o wcześniejsze doświadczenia, nawet jeśli nie są one formalnie udokumentowane.
- "Moment olśnienia" klienta: chwila, w której użytkownik produktu lub usługi odkrywa jego pełny potencjał i wartość, wykraczającą poza opisane funkcje.
- Wartości firmy w praktyce: sposób, w jaki wartości firmy są realnie wdrażane w codziennych działaniach, nie tylko w deklaracjach.
Wiedza milcząca: intuicja i talent
Wiedza milcząca, podobnie jak wiedza ukryta, wynika z doświadczenia, ale różni się tym, że jest jeszcze trudniejsza do wyartykułowania i przekazania. To wiedza, której posiadacz często nie jest świadomy lub nie potrafi jej w pełni opisać słowami.
Przykładem może być wymowa dźwięków w obcym języku. Możesz przeczytać instrukcję i zrozumieć teorię, ale dopiero praktyka i osłuchanie się z językiem pozwolą na poprawne wymawianie. Podobnie, nauka pływania – trudno jest precyzyjnie opisać słowami, jak to się robi. Umiejętność ta jest w dużej mierze nabywana poprzez doświadczenie i trudno ją w pełni przekazać innym za pomocą instrukcji.
Wiedza milcząca to informacje zdobyte poprzez doświadczenie, których dana osoba nie jest w stanie w pełni przywołać i wyrazić. Nie można jej zarejestrować i przechowywać w formie dokumentów tak łatwo jak wiedzę jawną czy ukrytą.
Czy to oznacza, że dzielenie się wiedzą milczącą jest niemożliwe? Nie, ale jest to proces bardziej złożony i wymagający. Skutecznym sposobem przekazywania wiedzy milczącej jest mentoring 1 na 1, coaching i interaktywne szkolenia. Bezpośrednia interakcja i obserwacja doświadczonego eksperta pozwalają na nieświadome przyswajanie wiedzy milczącej.
Przykłady wiedzy milczącej w praktyce:
- Pisanie tekstów (copywriting): talent do pisania angażujących tekstów, wyczucie stylu i języka, które trudno jest przekazać za pomocą instrukcji.
- Umiejętności przywódcze: intuicja w podejmowaniu decyzji, zdolność motywowania zespołu, budowanie autorytetu – cechy, które rozwijają się z doświadczeniem i trudno je zdefiniować w podręczniku.
- Pitching sprzedażowy: wyczucie odpowiedniego momentu na przedstawienie oferty, intuicyjne reagowanie na reakcje klienta – umiejętności, które opierają się na doświadczeniu i intuicji.
Wiedza deklaratywna: znajomość faktów
Wiedza deklaratywna odnosi się do faktów, zasad, koncepcji i wydarzeń. Jest to wiedza typu „wiem, że…”, nazywana również wiedzą opisową lub propozycjonalną. Koncentruje się na pytaniach typu „co?” i „dlaczego?”.

Od nowych pracowników oczekuje się zdobycia wiedzy deklaratywnej na temat kultury firmy, struktury organizacyjnej, produktów i usług, oraz podstawowych zasad działania firmy. Kluczowym zadaniem menedżerów jest określenie, jaką wiedzę deklaratywną należy przekazać nowym pracownikom podczas procesu wdrażania.
Przykłady wiedzy deklaratywnej w praktyce:
- Podstawowe zasady projektów: informacje o celach projektu, harmonogramie, kluczowych interesariuszach.
- Terminologia branżowa: znajomość specjalistycznych pojęć i definicji używanych w danej dziedzinie.
- Fakty dotyczące firmy: historia firmy, struktura organizacyjna, kluczowi klienci, misja i wizja.
- Podstawowe zasady marketingu: koncepcje 4P marketingu, segmentacja rynku, pozycjonowanie produktu.
- Daty historyczne, definicje pojęć naukowych, prawa fizyki, wzory matematyczne, gramatyka języka obcego.
Wiedza proceduralna: umiejętność działania
Wiedza proceduralna, zwana również wiedzą imperatywną, jest przeciwieństwem wiedzy deklaratywnej. Odpowiada na pytania typu „jak?” i „jak zrobić?”. Obejmuje informacje o sposobach wykonania określonych zadań, krokach i procedurach.
Wiedza proceduralna jest w dużej mierze zdobywana poprzez doświadczenie, co czyni ją formą wiedzy ukrytej. Jest to praktyczne zrozumienie, jak coś zrobić po przećwiczeniu tego w praktyce. Dokumentowanie wiedzy proceduralnej jest kluczowe, aby uniknąć utraty cennych informacji w przypadku rotacji pracowników.
Przykłady wiedzy proceduralnej w praktyce:
- Webinaria z najlepszymi praktykami sprzedaży: doświadczeni sprzedawcy dzielą się swoimi sprawdzonymi metodami i technikami.
- Interaktywne prezentacje produktów: potencjalni klienci mają możliwość praktycznego przetestowania produktu i zapoznania się z jego funkcjami.
- Szczegółowa dokumentacja procesów i SOP (Standardowe Procedury Operacyjne): krok po kroku opisane procedury wykonywania zadań.
- Znajomość procedur obsługi oprogramowania, konfiguracji serwera, przygotowania raportu finansowego, rozwiązywania konfliktów w zespole.
Tabela porównawcza: Wiedza deklaratywna vs. Wiedza proceduralna
| Cechy | Wiedza deklaratywna | Wiedza proceduralna |
|---|---|---|
| Rodzaj wiedzy | Wiedza „co” | Wiedza „jak” |
| Charakter | Fakty, informacje, zasady | Umiejętności, procedury, metody |
| Przykłady | Definicje, daty, fakty o firmie | Obsługa oprogramowania, konfiguracja, procedury |
| Sposób nabywania | Czytanie, słuchanie, uczenie się teorii | Praktyka, doświadczenie, wykonywanie zadań |
Wiedza a priori: wiedza z założenia
Wiedza a priori to wiedza niezależna od doświadczenia i dowodów empirycznych. Pochodzi z samego rozumowania logicznego i abstrakcyjnego. Jest to wiedza „z góry”, oparta na dedukcji i logicznych wnioskach. Aby ją ukształtować, potrzebne jest pewne doświadczenie w danej dziedzinie, ale sama wiedza a priori nie opiera się na obserwacji świata zewnętrznego.
Przykłady wiedzy a priori można znaleźć w matematyce, logice, filozofii i naukach inżynieryjnych.
Przykład wiedzy a priori w praktyce:
- Próg rentowności: kierownictwo firmy rozumie, że aby osiągnąć zysk, firma musi wygenerować określoną liczbę sprzedaży każdego miesiąca. Jest to wiedza wynikająca z analizy finansowej i logicznego rozumowania, a nie z bezpośredniego doświadczenia.
Wiedza a posteriori: wiedza z doświadczenia
Wiedza a posteriori, w przeciwieństwie do wiedzy a priori, pochodzi z doświadczenia i obserwacji. Można ją uzasadnić i logicznie wyjaśnić dopiero po zaobserwowaniu określonego zdarzenia. Jest to wiedza „po fakcie”, oparta na indukcji i wnioskach wyciąganych z empirycznych danych.
Wiedza a posteriori jest uważana za bardziej subiektywną, ponieważ w dużej mierze opiera się na interpretacji własnych obserwacji. Choć nie można jej bezpośrednio umieścić w bazie wiedzy firmy w formie sztywnych zasad, nie można jej lekceważyć. Jest to ważny aspekt, który stymuluje kreatywność, otwiera nowe możliwości i napędza innowacje w firmie.
Zachęcanie zespołów do zdobywania wiedzy poprzez działanie i eksperymentowanie, pozwala na identyfikację nowych, często lepszych rozwiązań i przeprojektowanie przestarzałych procesów biznesowych.
Przykłady wiedzy a posteriori w praktyce:
- Optymalizacja kampanii marketingowych: analiza danych z kampanii pozwala na identyfikację typów kampanii generujących najbardziej zaangażowanych leadów.
- Ulepszanie aplikacji: analiza zachowań użytkowników i danych analitycznych pozwala na identyfikację obszarów aplikacji wymagających poprawy, np. w celu zwiększenia liczby dziennych aktywnych użytkowników.
- Eksperymentalne podejście do procesów: pozwalanie pracownikom na samodzielne tworzenie procesów pracy poprzez eksperymentowanie i obserwację, zamiast narzucania im sztywnych procedur.
Rozróżnianie rodzajów wiedzy kluczem do efektywnego zarządzania
Zrozumienie różnic między tymi siedmioma rodzajami wiedzy jest fundamentalne dla skutecznego zarządzania wiedzą w organizacji. Większość firm koncentruje się na dystrybucji wiedzy jawnej, zaniedbując potencjał wiedzy ukrytej, milczącej i a posteriori, które są trudniejsze do uchwycenia i przekazania, ale równie, a czasem nawet bardziej wartościowe.
Stworzenie silnej kultury dzielenia się wiedzą, obejmującej wszystkie jej rodzaje, może stać się kluczową przewagą konkurencyjną. Ważne jest, aby budować środowisko, w którym pracownicy są zachęcani do rozpoznawania, dzielenia się i wykorzystywania każdego rodzaju wiedzy, zarówno jawnej, jak i ukrytej.
Współczesne technologie, takie jak cyfrowe platformy adopcyjne (DAP), mogą wspierać ten proces, dostarczając pracownikom wiedzę „just-in-time” w trakcie pracy. Platformy te umożliwiają tworzenie baz wiedzy w aplikacjach, zawierających instrukcje, opisy produktów, wskazówki i wbudowane przewodniki, ułatwiające dostęp do wiedzy i wspierające proces uczenia się.
Pytania i odpowiedzi (FAQ)
- Czym jest baza wiedzy?
- Baza wiedzy to scentralizowane repozytorium informacji, które umożliwia gromadzenie, organizowanie i udostępnianie wiedzy w organizacji. Może zawierać różnorodne materiały, takie jak dokumenty, artykuły, FAQ, samouczki wideo i inne zasoby wiedzy jawnej i ukrytej.
- Czym jest zarządzanie wiedzą?
- Zarządzanie wiedzą to proces identyfikowania, tworzenia, gromadzenia, udostępniania i wykorzystywania wiedzy w organizacji w celu osiągnięcia jej celów strategicznych. Obejmuje strategie, procesy i narzędzia wspierające efektywne zarządzanie różnymi rodzajami wiedzy.
- Jakie są kluczowe czynniki zarządzania wiedzą?
- Kluczowe czynniki zarządzania wiedzą obejmują m.in. kulturę organizacyjną sprzyjającą dzieleniu się wiedzą, zaangażowanie kierownictwa, odpowiednie narzędzia i technologie wspierające zarządzanie wiedzą, jasne procesy i procedury, oraz systemy motywacyjne.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Rodzaje wiedzy w firmie: jawna, ukryta i inne, możesz odwiedzić kategorię Zarządzanie.
