01/02/2025
Stadion Legii Warszawa, oficjalnie Stadion Wojska Polskiego im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, to ikoniczny obiekt sportowy położony w sercu Warszawy. Dla wielu kibiców jest to nie tylko stadion, ale prawdziwy dom, miejsce pełne historii, emocji i niezapomnianych chwil. Jednak, jak to często bywa w przypadku obiektów o tak bogatej przeszłości, pytanie o własność stadionu Legii może być bardziej złożone niż się wydaje. W tym artykule przyjrzymy się bliżej historii tego legendarnego miejsca, aby zrozumieć, kto aktualnie sprawuje nad nim pieczę i jak kształtowała się jego własność na przestrzeni lat.

- Początki na Agrykoli i przeprowadzka na Łazienkowską
- Współpraca z wojskiem i powstanie Stadionu Wojska Polskiego
- Problemy i zmiany w zarządzaniu
- Stadion w czasie II Wojny Światowej i odbudowa
- Rozwój i modernizacje w powojennych latach
- Ostatnie dwudziestolecie starego stadionu i budowa nowego
- Współczesność: Nowy Stadion Legii i kwestia własności
- Konstrukcja i pojemność starego stadionu (przed rozbiórką)
- Podsumowanie: Własność Stadionu Legii Warszawa
- Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Początki na Agrykoli i przeprowadzka na Łazienkowską
Historia Stadionu Legii Warszawa nierozerwalnie związana jest z dziejami samego klubu. Po przeprowadzce Legii do Warszawy w 1917 roku, drużyna początkowo korzystała z boiska na Agrykoli. Było to jedyne miejsce w stolicy, które w tamtych czasach nadawało się do organizacji publicznych wydarzeń sportowych. Pierwszy mecz Legii na Agrykoli odbył się 29 kwietnia 1917 roku przeciwko Polonii Warszawa i zakończył się remisem 1:1.
Jednak utrzymanie boiska na Agrykoli okazało się zbyt kosztowne dla klubu. W związku z tym, podjęto decyzję o budowie własnego stadionu. Pod koniec 1921 roku Legia wydzierżawiła teren pomiędzy ulicami Łazienkowską i Myśliwiecką. Na przełomie lat 1921 i 1922 rozpoczęły się prace budowlane, w których początkowo uczestniczyło 40 osób. Plan inwestycji opracował kpt. Wanicki, a następnie rozszerzył go inżynier Jan Nagórski. Projekt zakładał budowę stadionu piłkarskiego, bieżni żużlowej, dwóch boisk treningowych, kortów tenisowych, toru szermierczego, a nawet basenu.
Współpraca z wojskiem i powstanie Stadionu Wojska Polskiego
Rozbudowany plan inwestycji wymagał znacznych środków finansowych. Legia zwróciła się o pomoc do wojska. Wkrótce nawiązano współpracę, na mocy której wojsko miało pomóc w budowie obiektów, a w zamian stać się ich właścicielem. Po zrealizowaniu inwestycji, kompleks sportowy miał służyć również celom wojskowym. Pierwsze wydarzenie na nowym obiekcie, igrzyska wojskowe z pokazem bitwy powietrznej i lądowej, zgromadziło około 15 tysięcy widzów.
W 1929 roku Legia otrzymała dotację, która umożliwiła budowę reprezentacyjnego Stadionu Wojskowego. Projekt stadionu stworzył Maksymilian Dudryk-Darlewski. Stadion został zaprojektowany z zadaszeniem głównej trybuny, tak aby słupy podtrzymujące dach jak najmniej przeszkadzały widzom. Pod trybuną główną, mogącą pomieścić 5000 osób, znajdowały się pomieszczenia klubowe, szatnie, sale gimnastyczne, magazyny sportowe, świetlica i bufet. Wokół boiska powstała bieżnia i tor kolarski.
Budowę zakończono w 1930 roku. Inauguracyjny mecz piłkarski na Stadionie Wojska Polskiego odbył się 9 sierpnia 1930 roku, kiedy Legia Warszawa zremisowała 1:1 z CF Europa Barcelona. Pierwszego gola dla Legii na nowym stadionie zdobył Henryk Martyna z rzutu karnego. Oficjalne otwarcie toru kolarskiego i bieżni lekkoatletycznej miało miejsce 30 sierpnia 1930 roku.
Problemy i zmiany w zarządzaniu
W kolejnych latach użytkowania stadionu pojawiały się różne problemy, dotyczące zarządzania funduszami na rozbudowę i kwestii własności terenów. W 1925 roku teren został podzielony na część sportową i hippiczną. Powstanie nowego wojskowego klubu piłkarskiego Lechia Warszawa również skomplikowało sytuację, jednak ostatecznie Legia odzyskała kontrolę nad terenami i kontynuowano budowę obiektów sportowych.

W 1933 roku stadion otrzymał oficjalną nazwę Stadion Wojska Polskiego. Latem tego samego roku obiekt przeszedł pod zarząd Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego. W konsekwencji Legia korzystała bezpłatnie z boisk treningowych, ale płaciła za korzystanie ze stadionu podczas meczów ligowych. W okresie międzywojennym planowano dalszą rozbudowę kompleksu sportowego, w tym budowę hali sportowej i naprawę toru kolarskiego, jednak te plany nie zostały zrealizowane.
Stadion w czasie II Wojny Światowej i odbudowa
Podczas II Wojny Światowej, po kapitulacji Warszawy, stadion znalazł się w posiadaniu Niemców. Okupanci dbali o obiekt, organizując na nim zawody dla żołnierzy Wehrmachtu. Stadion ucierpiał w trakcie ofensywy Armii Czerwonej i Wojska Polskiego w 1945 roku i wymagał renowacji. Po wojnie patronat nad stadionem przejęła wojskowa komenda miasta.
1 maja 1945 roku Legia rozegrała pierwszy powojenny mecz na Stadionie Wojska Polskiego. Po wojnie sukcesywnie odbudowywano zniszczone obiekty, w tym korty tenisowe, basen i boiska treningowe. W 1946 roku na odrestaurowanych obiektach zorganizowano pierwsze mistrzostwa ludowego Wojska Polskiego.
Rozwój i modernizacje w powojennych latach
W powojennych latach kompleks sportowy Legii dynamicznie się rozwijał. W 1953 roku otwarto sztuczne lodowisko Torwar, a w 1956 roku Legia zyskała halę sportową i nowy, zadaszony basen. Koniec lat 50. to okres rekordów frekwencji na stadionie, związany z sukcesami Legii w kraju i na arenie międzynarodowej. Rekord frekwencji, 40 tysięcy widzów, padł podczas meczu Pucharu Europy Mistrzów Krajowych w 1956 roku i powtórzył się w 1958 roku podczas meczu ligowego.
Pod koniec lat 50. rozpoczęto starania o remont stadionu. W latach 60. stadion przeszedł istotną modernizację. Zamontowano sztuczne oświetlenie, a pojemność stadionu, z miejscami siedzącymi, została zmniejszona do 25 tysięcy. Inauguracja oświetlenia miała miejsce 5 października 1960 roku.
Ostatnie dwudziestolecie starego stadionu i budowa nowego
Ostatnie dwudziestolecie istnienia starego Stadionu Wojska Polskiego to czas oczekiwania na budowę nowego obiektu. Stadion, mimo renowacji i retuszy, był przestarzały, a problemy z własnością gruntów komplikowały realizację planów budowy nowego stadionu. Jedną z ostatnich renowacji przeprowadzono w 1999 roku, przygotowując stadion na mecz reprezentacji Polski z Anglią.

Ostatecznie, pod koniec pierwszej dekady XXI wieku, rozwiązano problemy dotyczące budowy nowego obiektu. 17 listopada 2008 roku rozpoczęto rozbiórkę starego stadionu i starych budynków klubowych.
Współczesność: Nowy Stadion Legii i kwestia własności
W miejscu starego Stadionu Wojska Polskiego powstał nowoczesny stadion, który zachował historyczną nazwę – Stadion Legii Warszawa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego. Nowy stadion, otwarty w 2010 roku, jest własnością Miasta Stołecznego Warszawy i jest dzierżawiony przez Legię Warszawa. Chociaż formalnie właścicielem jest miasto, Legia ma długoterminową umowę dzierżawy i sprawuje pełną kontrolę operacyjną nad obiektem.
Historia własności Stadionu Legii Warszawa jest więc złożona i odzwierciedla burzliwe dzieje Polski XX wieku. Od początkowej współpracy z wojskiem, przez okres zarządzania państwowego, aż po współczesną dzierżawę od miasta, stadion przeszedł wiele transformacji. Niezależnie od formalnej kwestii własności, Stadion Legii Warszawa pozostaje domem dla klubu i jego kibiców, miejscem, które na trwałe wpisało się w historię polskiego sportu.
Konstrukcja i pojemność starego stadionu (przed rozbiórką)
Przed rozbiórką, Stadion Wojska Polskiego miał pojemność 13 628 miejsc siedzących. Trybuna Odkryta, popularnie zwana Żyletą, mogła pomieścić 4724 osoby. Trybuna Kryta – 5976 osób, a łuki za bramkami odpowiednio 1550 i 1378 osób. Konstrukcja trybun była typowa dla czasów, w których powstały. Żyleta i łuki były usypane na wałach ziemnych. Charakterystyczny napis „LEGIA” na Żylecie, ułożony z białych krzesełek, został przeniesiony na nową trybunę wschodnią nowego stadionu.
Płyta boiska, o wymiarach 105 x 68 metrów, od 2004 roku posiadała system podgrzewania, jako trzecia w Polsce. Oświetlenie boiska miało natężenie 1400 luksów po remoncie w 2004 roku.
Podsumowanie: Własność Stadionu Legii Warszawa
Podsumowując, aktualnym właścicielem Stadionu Legii Warszawa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego jest Miasto Stołeczne Warszawa. Legia Warszawa jest dzierżawcą stadionu na mocy długoterminowej umowy. Historia stadionu pokazuje, że od swoich początków był on silnie związany z wojskiem, co znalazło odzwierciedlenie w jego nazwie i początkowej strukturze własności. Współczesna forma własności jest wynikiem transformacji ustrojowych i dążenia do profesjonalizacji sportu, przy jednoczesnym zachowaniu historycznego dziedzictwa miejsca.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
- Kto jest aktualnym właścicielem Stadionu Legii Warszawa?
Aktualnym właścicielem jest Miasto Stołeczne Warszawa. - Kto zarządza Stadionem Legii Warszawa?
Stadion jest dzierżawiony i zarządzany operacyjnie przez Legię Warszawa. - Jaka jest oficjalna nazwa stadionu?
Oficjalna nazwa to Stadion Legii Warszawa im. Marszałka Józefa Piłsudskiego, znany również jako Stadion Wojska Polskiego. - Kiedy został otwarty pierwszy Stadion Wojska Polskiego?
Pierwszy stadion został otwarty w 1930 roku. - Kiedy został otwarty nowy Stadion Legii Warszawa?
Nowy stadion został otwarty w 2010 roku.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Stadion Legii Warszawa: Kto jest właścicielem?, możesz odwiedzić kategorię Rachunkowość.
