22/11/2025
Kwestia rozliczania kosztów fit-out od lat budzi kontrowersje w branży nieruchomości. Do niedawna organy podatkowe stały na stanowisku, że wydatki na dostosowanie powierzchni biurowej należy rozliczać jednorazowo, w momencie ich poniesienia. Takie podejście było szczególnie niekorzystne dla wynajmujących, generując wysokie koszty podatkowe w jednym okresie. Jednak przełomowy wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego (NSA) z 3 września 2024 r. (sygn. II FSK 1486/21) otworzył drogę do bardziej elastycznego i korzystnego dla podatników rozliczania tych kosztów – proporcjonalnie do trwania umowy najmu.

- Czym są koszty fit-out i dlaczego ich rozliczenie jest tak istotne?
- Spór o moment rozliczenia kosztów fit-out wtórnych
- Przełomowy wyrok NSA z 3 września 2024 r.
- Jakie warunki trzeba spełnić, aby rozliczyć koszty fit-out proporcjonalnie?
- Korzyści z proporcjonalnego rozliczania kosztów fit-out dla branży nieruchomości
- Umowa fit-out – kluczowy element procesu
- Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
- Podsumowanie
Czym są koszty fit-out i dlaczego ich rozliczenie jest tak istotne?
Fit-out, w kontekście nieruchomości komercyjnych, to proces dostosowania wnętrza budynku do specyficznych potrzeb najemcy. Obejmuje on prace wykończeniowe, instalacyjne, a także wyposażenie przestrzeni. Możemy wyróżnić dwa podstawowe rodzaje fit-out:
- Fit-out pierwotny: Prace wykończeniowe wykonywane po raz pierwszy, po oddaniu budynku do użytkowania. Dotyczą one podstawowego przystosowania powierzchni, np. instalacji wewnętrznych, wykończenia podłóg, ścian i sufitów. Nie obejmują elementów, które mogą stanowić samodzielny środek trwały, takich jak meble.
- Fit-out wtórny: Remonty i adaptacje przestrzeni na potrzeby kolejnych najemców. Często obejmują zmiany kosmetyczne i funkcjonalne, np. przemalowanie ścian, dostosowanie układu pomieszczeń, uwzględniając specyficzne wymagania nowego najemcy.
Koszty fit-out, zwłaszcza w przypadku dużych powierzchni komercyjnych, mogą być znaczące. Sposób ich rozliczenia ma bezpośredni wpływ na wysokość podstawy opodatkowania podatkiem dochodowym od osób prawnych (CIT). Jednorazowe rozliczenie dużych wydatków może obciążyć wynik finansowy w danym roku, natomiast proporcjonalne rozłożenie kosztów w czasie trwania umowy najmu pozwala na bardziej równomierne i przewidywalne obciążenie podatkowe.
Spór o moment rozliczenia kosztów fit-out wtórnych
Do niedawna organy podatkowe konsekwentnie stały na stanowisku, że koszty fit-out, w tym wtórnych, należy rozliczać jednorazowo, w dacie ich poniesienia. Argumentowano, że koszty te są związane z zawarciem umowy najmu, a nie z okresem jej trwania. Takie podejście budziło sprzeciw podatników z branży nieruchomości, dla których jednorazowe rozliczenie dużych wydatków było niekorzystne.

Sprawa, która trafiła przed NSA, dotyczyła spółki wynajmującej powierzchnie biurowe. Spółka ponosiła koszty fit-out wtórnych, dostosowując powierzchnie do potrzeb kolejnych najemców. Chciała rozliczać te koszty proporcjonalnie do okresu trwania umów najmu, argumentując, że wydatki te dotyczą konkretnego okresu i są związane z przychodami z najmu uzyskiwanymi w czasie trwania umowy.
Dyrektor Krajowej Informacji Skarbowej (KIS) nie zgodził się z tym stanowiskiem, twierdząc, że koszty fit-out wtórnych stanowią koszty pośrednie, które należy rozliczyć jednorazowo w dacie poniesienia. Stanowisko KIS popierały początkowo Wojewódzkie Sądy Administracyjne (WSA).
Przełomowy wyrok NSA z 3 września 2024 r.
Jednak linia orzecznicza zaczęła się zmieniać. WSA w Warszawie, a następnie NSA w wyroku z 3 września 2024 r., przyznały rację podatnikowi. NSA uznał, że w przypadku kosztów fit-out wtórnych, które są dedykowane konkretnemu najemcy i związane z umową najmu na określony czas, istnieje możliwość rozliczenia ich proporcjonalnie do długości trwania tej umowy.

NSA powołał się na art. 15 ust. 4d ustawy o CIT, który stanowi, że koszty uzyskania przychodów, inne niż koszty bezpośrednio związane z przychodami, są potrącalne w dacie ich poniesienia. Jeżeli jednak koszty te dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy, a nie jest możliwe określenie, jaka ich część dotyczy danego roku podatkowego, stanowią koszty uzyskania przychodów proporcjonalnie do długości okresu, którego dotyczą.
Sąd uznał, że koszty fit-out wtórnych spełniają te przesłanki. Dotyczą okresu trwania umowy najmu, która zazwyczaj przekracza rok podatkowy, a jednocześnie trudno jest przypisać konkretną część tych kosztów do danego roku podatkowego. W związku z tym, NSA stwierdził, że koszty te powinny być rozliczane proporcjonalnie do długości okresu najmu.
Jakie warunki trzeba spełnić, aby rozliczyć koszty fit-out proporcjonalnie?
Aby móc zastosować proporcjonalne rozliczenie kosztów fit-out wtórnych, należy spełnić łącznie następujące warunki:
- Koszty muszą być kosztami pośrednimi, czyli nie są bezpośrednio związane z konkretnymi przychodami, ale są niezbędne do ich uzyskania.
- Koszty muszą dotyczyć okresu przekraczającego rok podatkowy. Umowa najmu, z którą związane są koszty fit-out, powinna być zawarta na okres dłuższy niż rok.
- Nie jest możliwe precyzyjne określenie, jaka część kosztów dotyczy danego roku podatkowego. Charakter kosztów fit-out wtórnych, związanych z dostosowaniem przestrzeni na potrzeby konkretnego najemcy i umowy najmu, uzasadnia trudność w przypisaniu ich do konkretnych lat podatkowych w sposób ścisły.
Spełnienie tych warunków pozwala na rozliczenie kosztów fit-out wtórnych proporcjonalnie do długości trwania umowy najmu. Przykładowo, w przypadku umowy najmu na 5 lat, 1/5 kosztów może być zaliczana do kosztów uzyskania przychodów w każdym roku trwania umowy.

Korzyści z proporcjonalnego rozliczania kosztów fit-out dla branży nieruchomości
Wyrok NSA jest korzystny dla branży nieruchomości i stanowi istotną zmianę w podejściu do rozliczania kosztów fit-out. Proporcjonalne rozliczanie kosztów fit-out wtórnych przynosi szereg korzyści:
- Rozłożenie obciążenia podatkowego w czasie: Zamiast jednorazowego obciążenia w roku poniesienia wydatku, koszty są rozkładane na okres trwania umowy najmu, co pozwala na bardziej równomierne i przewidywalne obciążenie podatkowe.
- Optymalizacja podatkowa: Proporcjonalne rozliczenie może prowadzić do efektywniejszego wykorzystania możliwości rozliczenia kosztów w czasie, co w dłuższej perspektywie może obniżyć efektywną stopę podatkową.
- Lepsze planowanie finansowe: Rozłożenie kosztów w czasie ułatwia planowanie finansowe i budżetowanie, szczególnie w przypadku dużych inwestycji w nieruchomości.
- Możliwość korekty deklaracji: Podatnicy, którzy w poprzednich latach rozliczali koszty fit-out jednorazowo, mogą, o ile nie doszło do przedawnienia, złożyć korektę deklaracji i skorzystać z proporcjonalnego rozliczenia, odzyskując nadpłacony podatek.
Umowa fit-out – kluczowy element procesu
Umowa fit-out to kluczowy dokument regulujący relacje pomiędzy zamawiającym (np. wynajmującym) a wykonawcą prac adaptacyjnych. Definiuje zakres prac, terminy realizacji, wynagrodzenie, odpowiedzialność stron oraz warunki gwarancji. Umowa fit-out jest zazwyczaj umową o roboty budowlane, regulowaną przepisami Kodeksu cywilnego.
Elementy, które powinna zawierać umowa fit-out:
- Przedmiot umowy: Szczegółowy opis zakresu prac, np. kompleksowe przygotowanie powierzchni lokalu.
- Miejsce i termin realizacji: Adres nieruchomości oraz harmonogram prac, z uwzględnieniem terminów etapów i terminu końcowego.
- Wynagrodzenie i warunki płatności: Określenie wysokości wynagrodzenia (ryczałtowe, kosztorysowe), terminów płatności (etapowe, po zakończeniu), oraz ewentualnych zaliczek.
- Obowiązki wykonawcy i zamawiającego: Precyzyjne określenie obowiązków każdej ze stron, np. terminowa realizacja prac, zapewnienie materiałów, zapłata wynagrodzenia.
- Gwarancja na wykonane prace: Okres gwarancji, zakres odpowiedzialności wykonawcy za wady, procedura zgłaszania reklamacji.
- Kary umowne: Sankcje za niedotrzymanie terminów, opóźnienia w usunięciu wad, odstąpienie od umowy.
- Uprawnienie do odstąpienia od umowy: Warunki i przyczyny, które umożliwiają stronom odstąpienie od umowy.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Odpowiedź: Wyrok NSA dotyczy w szczególności kosztów fit-out wtórnych, czyli remontów i adaptacji powierzchni na potrzeby kolejnych najemców. Może mieć zastosowanie również do innych kosztów pośrednich, jeśli spełnione są warunki proporcjonalnego rozliczania.
Odpowiedź: Proporcjonalnie można rozliczać koszty fit-out wtórnych, które są kosztami pośrednimi, dotyczą okresu przekraczającego rok podatkowy (np. umowy najmu na kilka lat) i nie jest możliwe precyzyjne przypisanie ich do danego roku podatkowego.
Odpowiedź: Tak, jeśli w poprzednich latach rozliczałeś koszty fit-out jednorazowo, a spełniasz warunki proporcjonalnego rozliczenia, możesz złożyć korektę deklaracji, o ile nie doszło do przedawnienia.
Odpowiedź: Umowa fit-out to umowa o roboty budowlane, regulująca zakres i warunki wykonania prac adaptacyjnych w nieruchomości komercyjnej. Definiuje prawa i obowiązki zamawiającego i wykonawcy.
Podsumowanie
Wyrok NSA z 3 września 2024 r. to istotny krok w kierunku bardziej sprawiedliwego i elastycznego rozliczania kosztów fit-out w branży nieruchomości. Proporcjonalne rozliczanie kosztów fit-out wtórnych to korzystne rozwiązanie dla wynajmujących, pozwalające na optymalizację podatkową i lepsze planowanie finansowe. Warto przeanalizować charakter ponoszonych wydatków i zapisy umów najmu, aby ustalić, czy istnieje możliwość skorzystania z proporcjonalnego rozliczenia kosztów fit-out i skorygowania deklaracji za poprzednie lata.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Rozliczanie kosztów fit-out proporcjonalnie, możesz odwiedzić kategorię Księgowość.
