12/03/2023
Ustawa o lasach z dnia 28 września 1991 roku, ujednolicony tekst z 2024 roku (Dz.U.2024.0.530 t.j.), jest fundamentalnym aktem prawnym regulującym gospodarkę leśną w Polsce. Określa ona zasady zachowania, ochrony i powiększania zasobów leśnych, a także zasady gospodarki leśnej w kontekście środowiska i gospodarki narodowej. Ustawa ta ma kluczowe znaczenie dla zrównoważonego rozwoju leśnictwa w Polsce i ochrony cennych ekosystemów leśnych. W niniejszym artykule przyjrzymy się bliżej najważniejszym aspektom tej ustawy.

Zakres regulacji Ustawy o lasach
Artykuł 1 Ustawy o lasach precyzuje zakres jej regulacji. Ustawa ta koncentruje się na:
- Zasadach zachowania, ochrony i powiększania zasobów leśnych. Obejmuje to działania mające na celu utrzymanie lasów w dobrej kondycji, ich ochronę przed szkodliwymi czynnikami oraz zwiększanie powierzchni leśnej.
- Zasadach gospodarki leśnej, która musi być prowadzona w sposób zrównoważony, z uwzględnieniem aspektów środowiskowych i gospodarczych. Ustawa reguluje m.in. pozyskiwanie drewna, odnowienia lasu, ochronę lasu przed szkodnikami i chorobami, a także zagospodarowanie przestrzenne lasów.
- Zasadach odpowiedzialności za naruszenie przepisów dotyczących obrotu drewnem, w tym odniesienie do unijnych rozporządzeń:
- Rozporządzenia nr 2173/2005, dotyczącego systemu zezwoleń na przywóz drewna do Unii Europejskiej FLEGT. Ma ono na celu zwalczanie nielegalnego pozyskiwania drewna na świecie.
- Rozporządzenia nr 995/2010, ustanawiającego obowiązki podmiotów wprowadzających do obrotu drewno i produkty z drewna. Znane jako Rozporządzenie EUTR, ma na celu wyeliminowanie z rynku UE drewna pochodzącego z nielegalnych źródeł.
Artykuł 1a dodatkowo podkreśla, że sprawy związane z przywozem drewna do UE oraz wprowadzaniem do obrotu drewna i produktów drzewnych regulowane są bezpośrednio przez wspomniane rozporządzenia unijne.
Ustawa o lasach a własność lasów
Kluczowym aspektem Ustawy o lasach jest jej uniwersalność. Artykuł 2 jasno stwierdza, że przepisy ustawy stosuje się do lasów, bez względu na formę ich własności. Oznacza to, że ustawa obejmuje zarówno lasy stanowiące własność Skarbu Państwa, jak i lasy prywatne, lasy gminne czy lasy należące do innych podmiotów. To kompleksowe podejście zapewnia spójne ramy prawne dla całej gospodarki leśnej w Polsce.
Definicja lasu w Ustawie o lasach
Artykuł 3 Ustawy o lasach definiuje pojęcie lasu w rozumieniu ustawy. Zgodnie z tą definicją, lasem jest grunt spełniający określone kryteria:
- Powierzchnia: Zwarta powierzchnia co najmniej 0,10 ha (hektara). To minimalna powierzchnia, jaką musi zajmować obszar, aby został uznany za las w świetle ustawy.
- Pokrycie roślinnością leśną: Grunt musi być pokryty roślinnością leśną, czyli drzewami i krzewami oraz runem leśnym, lub przejściowo jej pozbawiony (np. po wycince, przed odnowieniem). Definicja obejmuje zarówno uprawy leśne, jak i naturalne lasy.
- Przeznaczenie: Las musi być przeznaczony do jednego z celów:
- Produkcja leśna: Głównym celem jest pozyskiwanie drewna i innych produktów leśnych.
- Rezerwat przyrody lub park narodowy: Lasy stanowiące rezerwaty przyrody lub wchodzące w skład parków narodowych również są objęte ustawą.
- Wpis do rejestru zabytków: Lasy o wartości historycznej lub kulturowej, wpisane do rejestru zabytków.
- Grunty związane z gospodarką leśną: Definicja lasu obejmuje również grunty związane z infrastrukturą leśną, takie jak: budynki i budowle leśne, urządzenia melioracji wodnych, linie podziału przestrzennego lasu, drogi leśne, tereny pod liniami energetycznymi, szkółki leśne, miejsca składowania drewna, parkingi leśne i urządzenia turystyczne.
Ta szeroka definicja zapewnia, że ustawa obejmuje kompleksowo wszystkie aspekty związane z lasami i gospodarką leśną.
Zarządzanie lasami Skarbu Państwa
Artykuł 4 Ustawy o lasach reguluje zarządzanie lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa. Zarządzanie to powierzone jest Państwowemu Gospodarstwu Leśnemu Lasy Państwowe (Lasy Państwowe). Lasy Państwowe są kluczowym podmiotem w polskim leśnictwie, zarządzającym znaczną częścią zasobów leśnych kraju.
Jednakże, ustęp 2 artykułu 4 wprowadza wyjątki od tej zasady, wyłączając spod zarządu Lasów Państwowych lasy:
- Będące w użytkowaniu wieczystym parków narodowych.
- Wchodzące w skład Zasobu Własności Rolnej Skarbu Państwa.
- Będące w użytkowaniu wieczystym na mocy odrębnych przepisów.
W ramach sprawowanego zarządu, Lasy Państwowe mają szerokie kompetencje (ust. 3 artykułu 4), w tym:
- Prowadzenie gospodarki leśnej.
- Gospodarowanie gruntami i innymi nieruchomościami oraz ruchomościami związanymi z gospodarką leśną.
- Prowadzenie ewidencji majątku Skarbu Państwa i ustalanie jego wartości.
Nadzór nad Lasami Państwowymi sprawuje minister właściwy do spraw środowiska (ust. 4 artykułu 4).
Nadzór nad gospodarką leśną
Artykuł 5 Ustawy o lasach określa podmioty sprawujące nadzór nad gospodarką leśną. Nadzór ten ma na celu zapewnienie prawidłowej realizacji przepisów ustawy i zrównoważonego gospodarowania zasobami leśnymi.
Zgodnie z ust. 1 artykułu 5, nadzór sprawują:
- Minister właściwy do spraw środowiska – w lasach stanowiących własność Skarbu Państwa. Jest to nadzór sprawowany na szczeblu centralnym.
- Starosta – w lasach niestanowiących własności Skarbu Państwa. Nadzór na szczeblu lokalnym, obejmujący lasy prywatne i inne formy własności.
W przypadku lasów przebiegających przez granice powiatów, nadzór sprawuje starosta, na którego terenie znajduje się większa część obszaru lasu (ust. 2 artykułu 5).
Ustęp 3 artykułu 5 umożliwia staroście powierzenie, w drodze porozumienia, prowadzenia spraw z zakresu nadzoru nadleśniczemu Lasów Państwowych. Takie rozwiązanie pozwala na wykorzystanie specjalistycznej wiedzy i infrastruktury Lasów Państwowych w nadzorze nad lasami prywatnymi. W przypadku powierzenia zadania, starosta przekazuje środki finansowe na jego realizację (ust. 3a i 4 artykułu 5).
Ustęp 5 artykułu 5 wymienia zadania starosty, które są zadaniami z zakresu administracji rządowej, podkreślając ich wagę i charakter publiczny.

Porównanie z zarządzaniem lasami w USA
Dla porównania, warto spojrzeć na system zarządzania lasami w Stanach Zjednoczonych. W USA główną rolę odgrywa United States Forest Service (Forest Service), agencja federalna podległa Departamentowi Rolnictwa USA. Forest Service zarządza ogromnym obszarem 193 milionów akrów ziemi publicznej, co odpowiada powierzchni Teksasu. Zarządza lasami narodowymi i trawiastymi obszarami, a także udziela pomocy technicznej i finansowej agencjom leśnym na poziomie stanowym, prywatnym i plemiennym. Forest Service jest również największą organizacją badawczą w dziedzinie leśnictwa na świecie.
Podczas gdy w Polsce mamy system, w którym Lasy Państwowe zarządzają lasami państwowymi, a starosta nadzoruje lasy prywatne, w USA istnieje bardziej scentralizowany model federalny z Forest Service w roli głównego zarządcy lasów publicznych na poziomie krajowym. Oba systemy mają na celu zrównoważone zarządzanie zasobami leśnymi, ale różnią się strukturą organizacyjną i poziomem centralizacji.
Narodowy program leśny
Artykuł 5b Ustawy o lasach wspomina o możliwości opracowania narodowego programu leśnego. Minister właściwy do spraw środowiska może podjąć działania zmierzające do stworzenia takiego programu, który miałby być strategicznym programem rozwoju leśnictwa w Polsce. Narodowy program leśny mógłby stanowić długoterminową wizję rozwoju sektora leśnego, uwzględniającą aspekty ekonomiczne, społeczne i środowiskowe.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czego dotyczy Ustawa o lasach?
Ustawa o lasach z 1991 roku reguluje zasady zachowania, ochrony i powiększania zasobów leśnych w Polsce, a także zasady gospodarki leśnej i nadzoru nad nią. Określa również odpowiedzialność za naruszenia przepisów związanych z obrotem drewnem.
Kto zarządza lasami w Polsce?
Lasami stanowiącymi własność Skarbu Państwa zarządza Państwowe Gospodarstwo Leśne Lasy Państwowe. Lasami prywatnymi i innymi formami własności zarządzają ich właściciele, jednak podlegają one nadzorowi starosty.
Co jest definiowane jako las w świetle Ustawy o lasach?
Lasem jest grunt o zwartej powierzchni co najmniej 0,10 ha, pokryty roślinnością leśną lub przejściowo jej pozbawiony, przeznaczony do produkcji leśnej, stanowiący rezerwat przyrody, park narodowy lub wpisany do rejestru zabytków. Definicja obejmuje także grunty związane z infrastrukturą leśną.
Kto sprawuje nadzór nad gospodarką leśną w Polsce?
Nadzór nad gospodarką leśną w lasach Skarbu Państwa sprawuje minister właściwy do spraw środowiska. W lasach niestanowiących własności Skarbu Państwa nadzór sprawuje starosta.
Jak Ustawa o lasach odnosi się do lasów prywatnych?
Ustawa o lasach stosuje się do wszystkich lasów, niezależnie od formy własności, w tym do lasów prywatnych. Właściciele lasów prywatnych są zobowiązani do prowadzenia gospodarki leśnej zgodnie z przepisami ustawy i podlegają nadzorowi starosty.
Podsumowanie
Ustawa o lasach z 1991 roku jest kluczowym aktem prawnym dla polskiego leśnictwa. Kompleksowo reguluje zasady ochrony, gospodarowania i nadzoru nad lasami, niezależnie od formy własności. Ustawa ta, wraz z późniejszymi zmianami i uzupełnieniami, stanowi fundament zrównoważonego rozwoju leśnictwa w Polsce i ochrony cennych zasobów leśnych dla przyszłych pokoleń. Znajomość przepisów Ustawy o lasach jest istotna nie tylko dla podmiotów bezpośrednio związanych z gospodarką leśną, ale także dla każdego obywatela zainteresowanego ochroną przyrody i zrównoważonym rozwojem kraju.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Ustawa o lasach w Polsce: Kluczowe aspekty, możesz odwiedzić kategorię Rachunkowość.
