Standardy Audytu: Przegląd i Znaczenie

W dzisiejszym złożonym świecie biznesu, audyt odgrywa kluczową rolę w zapewnieniu przejrzystości, odpowiedzialności i wiarygodności informacji finansowych i operacyjnych. Aby audyty były skuteczne i wiarygodne, muszą być przeprowadzane zgodnie z ustalonymi standardami. Te standardy audytu stanowią ramy odniesienia dla audytorów, pomagając im w planowaniu, wykonywaniu i raportowaniu wyników audytu w sposób spójny i profesjonalny.

Czym są Standardy Audytu?

Standardy audytu to zbiór wytycznych i zasad, które określają sposób przeprowadzania audytów. Nie są to konkretne procedury audytorskie, ale raczej zasady, które kierują pracą audytora. Procedury audytorskie to konkretne działania, które audytor podejmuje w trakcie audytu, aby spełnić standardy audytu. Standardy zapewniają, że audyty są przeprowadzane z należytą starannością, obiektywizmem i profesjonalizmem, co zwiększa zaufanie do wyników audytu.

Istnieje wiele różnych standardów i ram audytu, które są stosowane na całym świecie. Niektóre z nich są opracowywane przez organizacje zawodowe, inne przez organy regulacyjne. Wybór odpowiedniego standardu lub ramy zależy od rodzaju audytu, branży, jurysdykcji i wymagań klienta.

Powszechnie Akceptowane Standardy Audytu (GAAS)

Powszechnie Akceptowane Standardy Audytu (GAAS) to zestaw zasad i wymagań, które stanowią podstawę dla audytora w przygotowaniu, przeprowadzeniu i raportowaniu wyników audytów. Zostały one pierwotnie opracowane i wydane przez Amerykański Instytut Biegłych Rewidentów (AICPA) w 1972 roku. Obecny GAAS składa się z 10 standardów, do których przestrzegania zobowiązani są audytorzy będący członkami AICPA.

AICPA, w swoim Stanowisku w sprawie Standardów Audytu nr 95, rozróżnia standardy audytu od procedur audytorskich, stwierdzając, że „Procedury audytorskie to czynności, które audytor wykonuje w trakcie audytu w celu spełnienia standardów audytu”. Z tej perspektywy standardy audytu, w ogóle, a GAAS w szczególności, mają zastosowanie do każdego rodzaju audytu lub metodologii audytu wykonywanej przez audytorów, którzy zdecydują lub są zobowiązani do przestrzegania GAAS.

Chociaż AICPA jest organizacją amerykańską, jej członkostwo obejmuje audytorów w wielu różnych krajach. Ponieważ ci członkowie zgadzają się przestrzegać GAAS w ramach przestrzegania kodeksu postępowania zawodowego AICPA, GAAS jest w praktyce globalnymi ramami audytu. Audytorzy zazwyczaj używają GAAS jako minimalnej podstawy dla działań audytorskich, uznając, że w zależności od kraju, branży, rodzaju audytu i przynależności audytora, może istnieć wiele innych zasad lub wymagań, które audytor musi spełnić.

10 standardów GAAS jest pogrupowanych w trzy kategorie: standardy ogólne, standardy prac terenowych i standardy raportowania. Standardy te przedstawia poniższa tabela:

Oprócz GAAS, Stanowiska AICPA w sprawie Standardów Audytu (SAS) zawierają bardziej szczegółowe wytyczne dla audytorów członków dotyczące wielu bardziej szczegółowych elementów audytu i procedur audytorskich, w tym kilku bezpośrednio odnoszących się do audytu IT. Niektóra dokumentacja SAS nakłada dodatkowe wymagania audytorskie oprócz dostarczania wyraźnych instrukcji dotyczących planowania, wykonywania i raportowania audytu. AICPA oferuje dodatkowe normatywne wytyczne w formie oświadczeń w sprawie standardów dotyczących usług atestacyjnych (SSAE) do użytku z różnymi typami organizacji i środowisk audytu, takimi jak oceny Service Organization Control (SOC). W przypadkach, gdy takie standardy mają zastosowanie do konkretnego audytu, przestrzeganie GAAS i Kodeksu Postępowania Zawodowego AICPA zazwyczaj oznacza przestrzeganie wszystkich obowiązujących wytycznych SAS.

Międzynarodowe Standardy Audytu (ISA)

Międzynarodowe Standardy Audytu (ISA), opracowane przez niezależną Międzynarodową Radę Standardów Badania i Ubezpieczeń (IAASB) pod auspicjami Międzynarodowej Federacji Księgowych (IFAC), określają cele i obowiązki audytora związane z przeprowadzaniem audytów finansowych. Podobnie jak GAAS, dyrektywy w ISA odnoszą się do indywidualnych audytorów przeprowadzających audyty, a nie do organizacji, które audytorzy reprezentują lub które są przedmiotem audytu.

Liczne dokumenty ISA zawierają dodatkowe cele i wymagania związane z różnymi aspektami przeprowadzania audytów, które powinny mieć zastosowanie do audytora starającego się przestrzegać ISA podczas przeprowadzania dowolnego rodzaju audytu. IAASB określa podstawowe cele i wymagania dla audytorów przestrzegających Międzynarodowych Standardów Audytu w ISA 200, Ogólne Cele Niezależnego Audytora i Przeprowadzenie Audytu Zgodnie z Międzynarodowymi Standardami Audytu.

Zgodnie z ISA, nadrzędnymi celami audytora są po pierwsze „uzyskanie rozsądnej pewności, czy sprawozdania finansowe jako całość są wolne od istotnych zniekształceń”, a po drugie, „raportowanie o sprawozdaniach finansowych i komunikowanie, zgodnie z wymaganiami ISA, zgodnie z ustaleniami audytora”. Wytyczne ISA wymagają od audytorów, którzy nie mogą spełnić tych celów, odmowy wydania opinii lub wycofania się z zlecenia audytu.

Audytorzy przestrzegający ISA podlegają 10 wymaganiom dotyczącym zachowania audytora i przeprowadzania audytów zgodnie z Międzynarodowymi Standardami, jak wymieniono w poniższej tabeli:

W przeciwieństwie do SAS, żadna z obecnych dokumentacji ISA nie odnosi się wyraźnie do audytu IT, chociaż ISA 402, Rozważania audytowe dotyczące jednostki korzystającej z organizacji usługowej, dotyczy korzystania z usług zewnętrznych świadczonych w ramach systemów zarządzania finansami i raportowania jednostki. ISA 402 jest porównywalny pod względem zakresu i intencji do Stanowiska AICPA w sprawie Standardów Audytu nr 70, Organizacje Usługowe, chociaż wytyczne ISA rozważają tylko sprawy związane z audytem sprawozdań finansowych, a nie IT, zarządzaniem lub kontrolami bezpieczeństwa informacji bardziej ogólnie. Z tego powodu audytorzy mogą uznać wytyczne SAS za bardziej odpowiednie dla wielu rodzajów audytów IT niż wytyczne ISA. Zawodowi audytorzy, którzy reprezentują członków IFAC, są zobowiązani na mocy Oświadczenia Federacji o Obowiązkach Członkowskich do „przyjęcia i wdrożenia” standardów IAASB, w tym ISA.

Zintegrowane Ramy Komitetu Organizacji Sponsorujących (COSO)

Komitet Organizacji Sponsorujących Komisji Treadwaya (COSO) to organ współpracy skoncentrowany na zrozumieniu, analizowaniu i opracowywaniu oraz rozpowszechnianiu wytycznych dotyczących skutecznego zarządzania organizacją. Pierwotnie założony w 1985 roku w celu sponsorowania Krajowej Komisji ds. Nieuczciwych Sprawozdań Finansowych, COSO zyskał swoją obecną, znaną pełną nazwę częściowo w związku z jego pierwszym komisarzem, Jamesem Treadwayem. Organizacje sponsorujące, które tworzą COSO, to Amerykańskie Stowarzyszenie Rachunkowości, Amerykański Instytut Biegłych Rewidentów, Financial Executives International, Instytut Audytorów Wewnętrznych i Instytut Księgowych Zarządzających.

Przy aktywnym udziale wielu firm z sektora prywatnego w rachunkowości, bankowości inwestycyjnej, handlu papierami wartościowymi i usługach finansowych, COSO opracowuje ramy zarządzania i wytyczne branżowe dotyczące kontroli wewnętrznych, zapobiegania oszustwom i zarządzania ryzykiem przedsiębiorstwa. Komisja opublikowała formalne wytyczne dotyczące wszystkich trzech tematów, w tym Zintegrowane Ramy Zarządzania Ryzykiem Przedsiębiorstwa, dwa badania dotyczące oszustw w sprawozdawczości finansowej i liczne dokumenty wytyczne dotyczące kontroli wewnętrznych.

Najważniejszymi wytycznymi COSO dotyczącymi kontroli wewnętrznej są jego Zintegrowane Ramy Kontroli Wewnętrznej, opublikowane po raz pierwszy w 1992 roku i znacznie zaktualizowane w 2013 roku, które definiują ustrukturyzowane ramy i zestaw procesów wdrażania, zarządzania i nadzorowania ogólnofirmowego systemu kontroli wewnętrznych. Ramy kontroli wewnętrznej stanowią zarówno podstawę skutecznego zarządzania operacyjnego, jak i podstawę audytu kontroli wewnętrznych wdrożonych w organizacji, w tym tych związanych z technologią informacyjną.

Ramy kontroli wewnętrznej COSO rozpoczynają się od skupienia na celach organizacyjnych w zakresie operacji, raportowania i zgodności, a następnie identyfikują pięć komponentów kontroli wewnętrznej: środowisko kontroli, ocenę ryzyka, działania kontrolne, informację i komunikację oraz działania monitorujące, które wspierają osiągnięcie tych celów. Rozważanie tych celów i komponentów ma miejsce nie tylko na poziomie przedsiębiorstwa, ale także na poziomie filii, działów, jednostek operacyjnych i obszarów działalności biznesowej lub funkcjonalnej. Ramy COSO integrują trzy wymiary celów, komponentów i struktury organizacyjnej, reprezentowane graficznie w wielopoziomowej kostce i rozważają relacje między tymi elementami.

Poniżej tego koncepcyjnego spojrzenia na ramy, COSO definiuje 17 zasad kontroli wewnętrznej związanych z każdym komponentem i 81 atrybutów zasad kontroli. Audyty kontroli wewnętrznych w organizacji, która przyjęła ramy COSO, koncentrują się na ocenie stopnia, w jakim organizacja skutecznie wdraża i operacjonalizuje zasady kontroli. Aby to zrobić, audytorzy szukają dowodów każdego atrybutu związanego z daną zasadą kontroli, aby dojść do subiektywnej, ale opartej na dowodach opinii co do skuteczności każdej kontroli wewnętrznej, pięciu komponentów kontroli i ogólnego systemu organizacyjnych kontroli wewnętrznych.

Zasady związane z każdym komponentem kontroli wewnętrznej są wymienione w poniższej tabeli:

Międzynarodowe Ramy Praktyk Zawodowych (IPPF)

Instytut Audytorów Wewnętrznych (IIA) konsoliduje dużą liczbę standardów i wytycznych dotyczących audytu w swoich Międzynarodowych Ramach Praktyk Zawodowych (IPPF). Te koncepcyjne ramy oferują punkt odniesienia dla audytorów wewnętrznych w zakresie oczekiwań i obowiązków profesjonalistów zajmujących się audytem, w tym wymagań dla audytorów certyfikowanych przez IIA lub innych indywidualnych członków organizacji. (Osoby niebędące członkami nie są związane tym samym obowiązkiem przestrzegania standardów i kodeksu etyki w IPPF, ale mogą zdecydować się na to). Zapewnia również szczegółowe wytyczne dotyczące przeprowadzania różnych rodzajów audytów oraz relacji między praktykami audytu wewnętrznego a różnymi procesami zarządzania i operacyjnymi, takimi jak zarządzanie ryzykiem i zapewnienie jakości.

IPPF zawiera wytyczne oznaczone jako obowiązkowe – definicja audytu wewnętrznego IIA, kodeks etyki i standardy międzynarodowe w ramach – oraz dodatkowe „zdecydowanie zalecane” wytyczne, w tym dokumenty stanowiskowe, porady praktyczne i przewodniki praktyczne. IPPF nakłada zestaw Międzynarodowych Standardów Praktyki Zawodowej Audytu Wewnętrznego, obejmujących standardy atrybutów, wydajności i wdrożenia zarówno dla usług zapewniających, jak i doradczych.

Standardy atrybutów określają cechy lub aspekty indywidualnych audytorów i organizacji, które przeprowadzają audyty wewnętrzne, podczas gdy standardy wydajności opisują działania audytowe i kryteria wydajności stosowane do pomiaru jakości (usług audytorskich, a nie audytowanej organizacji). Wiele standardów atrybutów i wydajności jest dalej rozkładanych na standardy wdrożenia, które określają wymagania stosowane w usługach audytorskich zapewniających lub doradczych.

Według IIA, celem standardów międzynarodowych w IPPF jest „wyznaczenie podstawowych zasad, które reprezentują praktykę audytu wewnętrznego; zapewnienie ram dla wykonywania i promowania szerokiego zakresu audytu wewnętrznego o wartości dodanej; ustanowienie podstawy do oceny wyników audytu wewnętrznego; oraz wspieranie ulepszonych procesów i operacji organizacyjnych”.

Z 18 standardami atrybutów, 33 standardami wydajności i 53 standardami wdrożenia (32 zapewniające i 21 doradcze), wymienienie ich wszystkich tutaj jest niepraktyczne ze względu na ograniczenia przestrzeni; Poniższa tabela zawiera główne kategorie standardów atrybutów i wydajności w IPPF, wraz ze standardami podporządkowanymi i oznaczeniami standardów wdrożenia związanymi z każdym z nich.

Znaczenie Standardów Audytu

Stosowanie standardów audytu jest kluczowe dla zapewnienia jakości i wiarygodności audytów. Standardy te:

• Zapewniają spójność: Standardy audytu pomagają zapewnić, że audyty są przeprowadzane w sposób spójny, niezależnie od audytora lub organizacji przeprowadzającej audyt.
• Wzmacniają wiarygodność: Przestrzeganie standardów audytu zwiększa wiarygodność wyników audytu, ponieważ pokazuje, że audyt został przeprowadzony zgodnie z uznanymi zasadami i najlepszymi praktykami.
• Ułatwiają porównywalność: Standardy audytu ułatwiają porównywanie wyników audytów przeprowadzonych w różnych organizacjach lub okresach, ponieważ audyty są przeprowadzane na podstawie tych samych zasad.
• Chroni interesariuszy: Poprzez zapewnienie wiarygodnych informacji, standardy audytu chronią interesy różnych interesariuszy, takich jak inwestorzy, kredytodawcy, zarząd i pracownicy.

Często Zadawane Pytania (FAQ)

Kto korzysta ze standardów audytu?

Standardy audytu są przeznaczone przede wszystkim dla audytorów, zarówno wewnętrznych, jak i zewnętrznych. Korzystają z nich również organizacje, które podlegają audytom, aby zrozumieć oczekiwania dotyczące procesu audytu i zapewnić zgodność z najlepszymi praktykami.

Czy standardy audytu są obowiązkowe?

Obowiązkowość standardów audytu zależy od jurysdykcji, rodzaju audytu i organizacji zawodowej, do której należy audytor. Na przykład, członkowie AICPA są zobowiązani do przestrzegania GAAS, a członkowie IFAC są zobowiązani do wdrażania ISA. Wiele organizacji decyduje się na dobrowolne stosowanie standardów audytu, aby podnieść jakość swoich procesów audytorskich.

Jakie są główne różnice między GAAS a ISA?

Zarówno GAAS, jak i ISA są szeroko stosowanymi standardami audytu finansowego. GAAS są standardami amerykańskimi, opracowanymi przez AICPA, podczas gdy ISA są standardami międzynarodowymi, opracowanymi przez IAASB. Chociaż oba zestawy standardów mają wiele podobieństw, istnieją pewne różnice w szczegółowych wymaganiach i interpretacjach. ISA są często postrzegane jako bardziej ogólne i oparte na zasadach, podczas gdy GAAS mogą być bardziej szczegółowe i normatywne.

Co to jest COSO i IPPF?

COSO to Komitet Organizacji Sponsorujących Komisji Treadwaya, który opracował Zintegrowane Ramy Kontroli Wewnętrznej, szeroko stosowane ramy zarządzania kontrolą wewnętrzną i ryzykiem. IPPF to Międzynarodowe Ramy Praktyk Zawodowych Instytutu Audytorów Wewnętrznych, które stanowią kompleksowy zbiór standardów i wytycznych dla audytu wewnętrznego.

Podsumowanie

Standardy audytu są niezbędne dla zapewnienia jakości, wiarygodności i spójności procesów audytorskich. GAAS, ISA, COSO i IPPF to tylko niektóre z najważniejszych ram i standardów, które audytorzy wykorzystują na całym świecie. Zrozumienie i stosowanie tych standardów jest kluczowe dla każdego audytora, który chce przeprowadzać skuteczne i wartościowe audyty, przyczyniając się do większej przejrzystości i odpowiedzialności w organizacjach.

Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Standardy Audytu: Przegląd i Znaczenie, możesz odwiedzić kategorię Audyt.