27/05/2025
Postępowanie apelacyjne jest istotnym etapem procesu sądowego, dającym stronom możliwość zakwestionowania wyroku sądu pierwszej instancji. W praktyce często pojawiają się pytania o zakres postępowania apelacyjnego, w szczególności dotyczące możliwości zmiany żądania, wycofania pozwu oraz przedstawiania nowych dowodów. Niniejszy artykuł ma na celu przybliżenie tych kwestii w świetle przepisów Kodeksu postępowania cywilnego, w szczególności art. 380 i 381 k.p.c.

Czy w apelacji można zmienić żądanie?
Kwestia zmiany żądania w apelacji nie jest regulowana wprost przez przepisy Kodeksu postępowania cywilnego. Generalnie, apelacja służy kontroli wyroku sądu pierwszej instancji, a nie prowadzeniu sprawy od początku. Zasadniczo, postępowanie apelacyjne koncentruje się na zbadaniu, czy sąd pierwszej instancji dopuścił się błędów w ustaleniach faktycznych lub w zastosowaniu prawa materialnego. Zmiana żądania na etapie apelacji mogłaby być postrzegana jako wykraczanie poza zakres kontroli apelacyjnej, wprowadzając do postępowania zupełnie nowe elementy, które nie były przedmiotem rozpoznania przez sąd pierwszej instancji.
W praktyce, sądy apelacyjne zazwyczaj nie dopuszczają zmiany żądania w apelacji, kierując się zasadą, że postępowanie apelacyjne jest postępowaniem odwoławczym, a nie ponownym rozpoznaniem sprawy. Strona, która chciałaby zmodyfikować swoje roszczenie, powinna co do zasady dokonać tego na wcześniejszym etapie postępowania, przed sądem pierwszej instancji.
Czy można cofnąć pozew na etapie apelacji?
Odpowiedź na pytanie o możliwość cofnięcia pozwu na etapie apelacji jest twierdząca. Zgodnie z przepisami Kodeksu postępowania cywilnego, powód może cofnąć pozew bez zgody pozwanego aż do rozpoczęcia rozprawy. W postępowaniu apelacyjnym, cofnięcie pozwu jest dopuszczalne co do zasady do momentu zamknięcia rozprawy apelacyjnej. Jednakże, w pewnych sytuacjach, cofnięcie pozwu w apelacji może wymagać zgody pozwanego, na przykład gdy pozwany zgłosił już zarzuty merytoryczne i wnosił o oddalenie powództwa.
Cofnięcie pozwu w postępowaniu apelacyjnym skutkuje umorzeniem postępowania apelacyjnego. Jeżeli cofnięcie pozwu następuje przed sądem apelacyjnym, a wyrok sądu pierwszej instancji nie został jeszcze prawomocny, postępowanie umarza się również przed sądem pierwszej instancji, o ile postępowanie przed tym sądem nie zostało już wcześniej umorzone z innych przyczyn. Należy pamiętać, że cofnięcie pozwu wiąże się z określonymi konsekwencjami procesowymi, w tym koniecznością zwrotu kosztów procesu stronie przeciwnej, o ile sąd tak orzeknie.
Czy w apelacji można składać nowe dowody?
Kwestia dopuszczalności przedstawiania nowych dowodów w postępowaniu apelacyjnym jest bardziej złożona i regulowana w szczególności przez art. 381 Kodeksu postępowania cywilnego, który wprowadza tzw. prekluzję dowodową. Zgodnie z tym przepisem, sąd drugiej instancji może pominąć nowe fakty i dowody, jeżeli strona mogła je powołać w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji, chyba że potrzeba powołania się na nie wynikła później.
Jak podkreśla sędzia Katarzyna Wręczycka z Sądu Okręgowego we Wrocławiu, w praktyce w apelacjach często składane są wnioski o przeprowadzenie dowodów, które nie były zgłaszane wcześniej, przed sądem pierwszej instancji. Strony domagają się także przeprowadzenia dowodów, które sąd pierwszej instancji oddalił, mimo wcześniejszego zgłoszenia wniosków. W tym kontekście istotne znaczenie ma nie tylko art. 381 k.p.c., ale również art. 380 k.p.c.

Artykuł 380 k.p.c. i jego znaczenie
Artykuł 380 k.p.c. stanowi, że sąd drugiej instancji, na wniosek strony, rozpoznaje również te postanowienia sądu pierwszej instancji, które nie podlegały zaskarżeniu w drodze zażalenia, a miały wpływ na rozstrzygnięcie sprawy. Oznacza to, że w postępowaniu apelacyjnym, strona może kwestionować nie tylko sam wyrok, ale również inne decyzje sądu pierwszej instancji, które nie były zaskarżalne zażaleniem, a które miały wpływ na wynik sprawy. Przykładowo, może to dotyczyć postanowienia o oddaleniu wniosku dowodowego.
Sędzia Wręczycka zauważa, że czasami sąd pierwszej instancji oddala wniosek o przeprowadzenie dowodu. W takim przypadku, strona w apelacji może domagać się przeprowadzenia tych dowodów, które nie zostały dopuszczone. Sąd odwoławczy, oceniając argumentację strony, może uznać, że oddalenie wniosku dowodowego przez sąd pierwszej instancji było niezasadne i przeprowadzić dany dowód w postępowaniu apelacyjnym. Przykładem może być dopuszczenie dowodu z opinii biegłego sądowego, pomimo że taki wniosek został odrzucony przez sąd niższej instancji.
Sądy odwoławcze często uzupełniają postępowanie dowodowe w sytuacji, gdy uznają, że decyzja sądu pierwszej instancji o odmowie przeprowadzenia dowodu była błędna. Sąd pierwszej instancji mógł uznać dany wniosek za nieistotny dla sprawy, podczas gdy sąd odwoławczy może ocenić tę kwestię odmiennie, przyznając dowodowi większe znaczenie dla rozstrzygnięcia.
Prekluzja dowodowa – art. 381 k.p.c. i „nowość” dowodu
Kluczowym aspektem dopuszczalności nowych dowodów w apelacji jest art. 381 k.p.c. i zawarta w nim zasada prekluzji dowodowej. Przepis ten ogranicza możliwość powoływania się na nowe fakty i dowody w postępowaniu apelacyjnym. Sąd drugiej instancji może pominąć nowe dowody, jeżeli strona mogła je powołać przed sądem pierwszej instancji, chyba że potrzeba ich powołania wynikła później.
Sędzia Wręczycka zwraca uwagę na kluczowe słowo „nowości” zawarte w art. 381 k.p.c. Oznacza to, że sąd odwoławczy może dopuścić dowody, które są „nowe”, czyli takie, które nie mogły być powołane na wcześniejszym etapie postępowania. Przykładem takiego dowodu może być dokumentacja medyczna dotycząca aktualnego stanu zdrowia strony, powstała dopiero po wydaniu wyroku przez sąd pierwszej instancji. Taki dowód, ze względu na datę powstania, nie mógł być analizowany w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji.
Problem pojawia się jednak w sytuacji, gdy dowód istniał już wcześniej, ale strona nie powołała go w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. W takim przypadku, strona, składając wniosek o przeprowadzenie dowodu w apelacji, powinna wyjaśnić, z jakich przyczyn nie było możliwe zgłoszenie tego dowodu wcześniej. Jeżeli apelację sporządza profesjonalny pełnomocnik, zazwyczaj w uzasadnieniu apelacji przedstawia argumentację w tym zakresie.

Często argumentem strony apelującej jest to, że dopiero z uzasadnienia wyroku sądu pierwszej instancji dowiedziała się o potrzebie przeprowadzenia określonego dowodu. Jednakże, sądy odwoławcze nie zawsze uznają taką argumentację za wystarczającą. Sąd ocenia, czy strona rzeczywiście nie mogła powołać dowodu wcześniej, czy też zaniedbała swoją aktywność procesową.
Strona przeciwna, składając odpowiedź na apelację, często kwestionuje twierdzenia apelującego o „nowości” dowodu, argumentując, że dowód nie jest nowy i mógł być wnioskowany już w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji. Spór może dotyczyć również tego, czy dany fakt stał się sporny dopiero po wniesieniu odpowiedzi na pozew, czy też był sporny już wcześniej.
Ocena sądu odwoławczego i dowody z urzędu
Rolą sądu odwoławczego jest ocena, czy dany dowód można było zgłosić wcześniej. Sądy odwoławcze dość często dopuszczają dowody z dokumentów, które nie były przedstawione przed sądem pierwszej instancji, o ile spełniają przesłankę „nowości” lub strona przekonująco wyjaśni, dlaczego nie mogła ich powołać wcześniej.
Podobnie jak sąd pierwszej instancji, sąd drugiej instancji może również prowadzić dowody z urzędu. Przykładowo, może to być dowód z uzupełniającej opinii biegłego sądowego, ponowne przesłuchanie stron, czy inne dowody, które sąd uzna za konieczne dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Szczególnie w sprawach o podział majątku, dział spadku czy eksmisję, gdzie istotne mogą być aktualne informacje, sąd odwoławczy może uzupełniać postępowanie dowodowe w celu ustalenia aktualnego stanu faktycznego, np. aktualnej wartości nieruchomości.
Sędzia Wręczycka zauważa, że w praktyce sądy odwoławcze częściej prowadzą uzupełniający dowód z opinii biegłego sądowego niż dowody z zeznań świadków czy przesłuchania stron, co może wynikać z charakteru postępowania apelacyjnego, które koncentruje się na kontroli prawidłowości ustaleń faktycznych i ocen prawnych sądu pierwszej instancji.
Podsumowanie
Postępowanie apelacyjne, choć jest postępowaniem odwoławczym, daje stronom pewne możliwości w zakresie uzupełniania materiału dowodowego. Kluczowe jest jednak zrozumienie zasad prekluzji dowodowej wynikających z art. 381 k.p.c. Sąd odwoławczy może dopuścić nowe dowody, ale tylko wtedy, gdy strona wykaże, że nie mogła ich powołać przed sądem pierwszej instancji lub potrzeba ich powołania wynikła później. W praktyce, decyzja o dopuszczeniu nowych dowodów w apelacji zależy od oceny sądu odwoławczego, który bada, czy strona dochowała należytej staranności w postępowaniu przed sądem pierwszej instancji i czy przedstawione dowody są rzeczywiście „nowe” w rozumieniu przepisów Kodeksu postępowania cywilnego.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Apelacja a nowe dowody i zmiany żądań, możesz odwiedzić kategorię Rachunkowość.
