Współczynnik kapitału Tier 1: Co to jest i dlaczego jest ważny?

W dynamicznym świecie finansów, stabilność banków ma kluczowe znaczenie dla zdrowej gospodarki. Jednym z najważniejszych wskaźników oceny tej stabilności jest współczynnik kapitału Tier 1. Ale co to właściwie jest i dlaczego powinieneś się tym zainteresować? Ten artykuł rozjaśni Ci to zagadnienie, wyjaśniając, czym jest kapitał Tier 1, jak oblicza się ten współczynnik i dlaczego jest on tak istotny dla bezpieczeństwa systemu bankowego.

Co to jest współczynnik kapitału Tier 1?

Współczynnik kapitału Tier 1 to miara siły finansowej banku. Oblicza się go jako stosunek kapitału Tier 1 banku do jego aktywów ważonych ryzykiem. Mówiąc prościej, pokazuje on, jaką część aktywów banku stanowi jego podstawowy kapitał własny w stosunku do aktywów, które są uważane za bardziej ryzykowne.

Instytucje finansowe muszą spełniać określony minimalny poziom tego współczynnika, aby zapewnić swoją stabilność finansową. Kapitał Tier 1 jest minimalną kwotą, jaką bank musi utrzymywać w rezerwach, aby finansować swoją działalność bankową. Współczynnik ten mierzy podstawowy kapitał własny banku w stosunku do jego całkowitych aktywów ważonych ryzykiem.

Kapitał Tier 1 składa się z akcji zwykłych banku, zysków zatrzymanych, skumulowanych innych całkowitych dochodów (AOCI), niekumulatywnych akcji uprzywilejowanych wieczystych oraz wszelkich korekt regulacyjnych do tych kont.

Wzór na współczynnik kapitału Tier 1

Obliczenie współczynnika kapitału Tier 1 jest stosunkowo proste. Wykorzystuje się następujący wzór:

Współczynnik kapitału Tier 1 = (Kapitał Tier 1) / (Aktywa ważone ryzykiem)

Zrozumienie współczynnika kapitału Tier 1

Banki są zobowiązane do utrzymywania określonego poziomu kapitału lub aktywów w swoich rezerwach. Są one podzielone na poziomy, takie jak Tier 1 i Tier 2. Kapitał Tier 1 odnosi się do podstawowego kapitału banku, którego używa do prowadzenia swojej bieżącej działalności. Ta kategoria obejmuje takie elementy jak zyski zatrzymane, akcje zwykłe i niektóre rodzaje akcji uprzywilejowanych. Nie obejmuje on środków zdeponowanych przez klientów.

Jak wspomniano powyżej, współczynnik kapitału Tier 1 instytucji finansowej to jej kapitał podstawowy podzielony przez aktywa ważone ryzykiem. Regulatorzy finansowi używają tego współczynnika do określenia solidności i stabilności systemu finansowego. Stanowi on podstawę standardów kapitałowych i płynnościowych Bazylea III, opracowanych po kryzysie finansowym, który doprowadził do Wielkiej Recesji. Kryzys ten uwypuklił fakt, że wiele banków miało zbyt mało kapitału, aby absorbować straty lub zachować płynność, i było finansowanych zbyt dużym długiem, a zbyt małym kapitałem własnym.

Aby zmusić banki do zwiększenia buforów kapitałowych i zapewnić, że będą w stanie wytrzymać trudności finansowe, zanim staną się niewypłacalne, reguły Bazylea III zaostrzyły zarówno wymagania dotyczące kapitału Tier 1, jak i aktywów ważonych ryzykiem. Komponent kapitału własnego kapitału Tier 1 musi stanowić co najmniej 4,5% RWA (aktywów ważonych ryzykiem). Współczynnik kapitału Tier 1 musi wynosić co najmniej 6%.

Szczególne uwagi dotyczące aktywów ważonych ryzykiem

Aktywa ważone ryzykiem firmy obejmują wszystkie aktywa, które firma posiada, które są systematycznie ważone pod kątem ryzyka kredytowego. Banki centralne zazwyczaj opracowują skalę wag dla różnych klas aktywów; gotówka i papiery wartościowe rządu niosą zerowe ryzyko, podczas gdy kredyt hipoteczny lub samochodowy niósłby większe ryzyko.

Aktywa ważone ryzykiem otrzymują rosnącą wagę w zależności od ich ryzyka kredytowego. Gotówka miałaby wagę 0%, podczas gdy kredyty o rosnącym ryzyku kredytowym miałyby wagi 20%, 50% lub 100%. Na przykład, gotówka banku i papiery wartościowe rządu otrzymałyby wagę 0%, podczas gdy jego kredyty hipoteczne otrzymałyby wagę 50%.

Współczynnik kapitału Tier 1 a inne współczynniki Tier 1

Współczynnik kapitału Tier 1 nie jest jedynym współczynnikiem stosowanym w branży finansowej. Współczynnik kapitału Tier 1 common equity i współczynnik dźwigni Tier 1 to dwa z nich. Poniżej przedstawiamy niektóre różnice.

Współczynnik kapitału Tier 1 common equity

Współczynnik kapitału Tier 1 różni się nieznacznie od współczynnika kapitału Tier 1 common equity. Kapitał Tier 1 obejmuje sumę kapitału własnego banku, jego ujawnionych rezerw i niepodlegających wykupowi, niekumulatywnych akcji uprzywilejowanych. Kapitał Tier 1 common equity, z drugiej strony, wyklucza wszystkie rodzaje akcji uprzywilejowanych, a także udziały niekontrolujące. Kapitał Tier 1 common equity obejmuje akcje zwykłe firmy, zyski zatrzymane i inne całkowite dochody.

Ten współczynnik jest używany do określenia adekwatności kapitału instytucji finansowej i stopnia, w jakim jest ona dokapitalizowana. Współczynnik ten oblicza się, odejmując udziały niekontrolujące instytucji i akcje uprzywilejowane od jej kapitału Tier 1. Wynik jest następnie dzielony przez całkowite aktywa ważone ryzykiem.

Współczynnik dźwigni Tier 1

Współczynnik dźwigni Tier 1 to relacja między kapitałem podstawowym organizacji bankowej a jej całkowitymi aktywami. Współczynnik ten oblicza się, dzieląc kapitał Tier 1 przez średnie całkowite aktywa skonsolidowane banku i niektóre ekspozycje pozabilansowe.

Współczynnik dźwigni Tier 1 jest używany jako narzędzie przez centralne władze monetarne w taki sam sposób jak kapitał Tier 1. Zapewnia on adekwatność kapitałową banków i nakłada ograniczenia na stopień, w jakim firma finansowa może wykorzystywać swoją bazę kapitałową, ale nie używa aktywów ważonych ryzykiem w mianowniku.

Bazylea III wprowadziła również minimalny współczynnik dźwigni. Współczynnik ten musi wynosić co najmniej 3% całkowitych aktywów. Jest on wyższy dla globalnych, systemowo ważnych banków, które są zbyt duże, aby upaść. Zasady Bazylei III nie zostały jeszcze sfinalizowane z powodu impasu między USA a Europą.

Przykład współczynnika kapitału Tier 1

Załóżmy, że Bank ABC ma kapitał własny akcjonariuszy w wysokości 3 milionów dolarów i zyski zatrzymane w wysokości 2 milionów dolarów, więc jego kapitał Tier 1 wynosi 5 milionów dolarów. Bank ma aktywa ważone ryzykiem w wysokości 50 milionów dolarów. W konsekwencji jego współczynnik kapitału Tier 1 wynosi 10% (5 milionów dolarów ÷ 50 milionów dolarów), a bank jest uważany za dobrze dokapitalizowany w porównaniu z minimalnym wymaganiem.

Z drugiej strony, Bank DEF ma zyski zatrzymane w wysokości 600 000 dolarów i kapitał własny akcjonariuszy w wysokości 400 000 dolarów. Oznacza to, że jego kapitał Tier 1 wynosi 1 milion dolarów. Bank DEF ma aktywa ważone ryzykiem w wysokości 25 milionów dolarów. Dlatego współczynnik kapitału Tier 1 Banku DEF wynosi 4% (1 milion dolarów ÷ 25 milionów dolarów), co jest niedokapitalizowane, ponieważ jest poniżej minimalnego współczynnika kapitału Tier 1 zgodnie z Bazyleą III.

Bank GHI ma kapitał Tier 1 w wysokości 5 milionów dolarów i aktywa ważone ryzykiem w wysokości 83,33 miliona dolarów. W konsekwencji współczynnik kapitału Tier 1 Banku GHI wynosi 6% (5 milionów dolarów ÷ 83,33 miliona dolarów), co jest uważane za odpowiednio dokapitalizowane, ponieważ jest równe minimalnemu współczynnikowi kapitału Tier 1.

Różnica między kapitałem Tier 1 a Tier 2

Kapitał Tier 1 odnosi się do podstawowego kapitału instytucji finansowej. Jest to kapitał, którego potrzebuje do prowadzenia swojej bieżącej działalności. Kapitał Tier 2 to dodatkowy kapitał, który utrzymuje w swoich rezerwach. Oba poziomy obejmują różne aktywa, które są utrzymywane przez banki. Podczas gdy kapitał Tier 1 obejmuje kapitał własny akcjonariuszy i zyski zatrzymane, kapitał Tier 2 składa się z funduszy, które nie pojawiają się w sprawozdaniach finansowych banku, podporządkowanego długu terminowego i hybrydowych instrumentów kapitałowych, między innymi.

Czy wyższy współczynnik kapitału Tier 1 jest lepszy?

Minimalny współczynnik kapitału Tier 1 wymagany przez regulatorów finansowych wynosi 6%. Wszystko poniżej tego progu oznacza, że bank nie jest odpowiednio dokapitalizowany. Oznacza to, że pożądany jest współczynnik powyżej 6%, więc wyższy współczynnik kapitału Tier 1 oznacza, że bank jest lepiej przygotowany na ewentualne kłopoty finansowe.

Podsumowanie

Kryzys finansowy, który doprowadził do Wielkiej Recesji, nauczył świat cennej lekcji. Mianowicie, że banki muszą zapewnić, że są odpowiednio dokapitalizowane, aby zapobiec ich upadkowi. Regulatorzy finansowi przyjęli surowsze zasady, aby upewnić się, że banki spełniają wymogi kapitałowe. Jednym z nich jest utrzymanie współczynnika kapitału Tier 1 na poziomie 6%. Współczynnik ten jest określany przez podzielenie kapitału Tier 1 banku przez całkowite aktywa ważone ryzykiem. Bank jest uważany za dokapitalizowany, jeśli spełnia ten próg. Wszystko poniżej tego poziomu oznacza, że bank może mieć kłopoty. Dlatego zrozumienie i monitorowanie współczynnika kapitału Tier 1 jest kluczowe zarówno dla inwestorów, jak i dla ogólnej stabilności systemu finansowego.

Najczęściej zadawane pytania (FAQ)

Jaki jest wzór na współczynnik kapitału Tier 1?

Aby obliczyć współczynnik kapitału Tier 1 instytucji, należy podzielić kapitał Tier 1 przez całkowite aktywa ważone ryzykiem.

Jaka jest różnica między kapitałem Tier 1 a Tier 2?

Kapitał Tier 1 odnosi się do podstawowego kapitału instytucji finansowej, który jest potrzebny do bieżącej działalności. Kapitał Tier 2 to dodatkowy kapitał rezerwowy. Kapitał Tier 1 obejmuje kapitał własny akcjonariuszy i zyski zatrzymane, natomiast kapitał Tier 2 składa się z funduszy pozabilansowych, długu podporządkowanego i hybrydowych instrumentów kapitałowych.

Czy wyższy współczynnik kapitału Tier 1 jest lepszy?

Tak, wyższy współczynnik kapitału Tier 1 jest lepszy. Minimalny wymagany współczynnik to 6%, ale wyższy wskaźnik oznacza, że bank jest bardziej stabilny i lepiej przygotowany na trudności finansowe.

Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Współczynnik kapitału Tier 1: Co to jest i dlaczego jest ważny?, możesz odwiedzić kategorię Bankowość.