14/02/2023
W każdym przedsiębiorstwie, niezależnie od jego wielkości i profilu działalności, prędzej czy później pojawia się potrzeba zakupu różnorodnych składników majątkowych. Ich właściwe ujęcie w księgach rachunkowych, szczególnie w kontekście podatku dochodowego, jest kluczowe dla prawidłowego funkcjonowania firmy. W niniejszym artykule szczegółowo omówimy zagadnienia związane ze środkami trwałymi i wyposażeniem w firmie, ze szczególnym uwzględnieniem budynków. Wyjaśnimy, czym są środki trwałe, jakie kryteria muszą spełniać, oraz jak prawidłowo je ewidencjonować.

- Czym jest środek trwały w firmie? Definicja i kluczowe cechy
- Budynek jako środek trwały – odpowiedź na główne pytanie
- Wartość graniczna środka trwałego w 2024 roku i jej wpływ na ewidencję
- Wyposażenie w firmie – zmiany w przepisach od 2020 roku
- Niskocenne składniki majątkowe w 2024 roku
- Podsumowanie i wnioski
- Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czym jest środek trwały w firmie? Definicja i kluczowe cechy
Polskie przepisy podatkowe, a konkretnie ustawa o podatku dochodowym od osób fizycznych, nie zawierają formalnej definicji środka trwałego. Jednak ustawa ta precyzuje, kiedy dany składnik majątku podlega amortyzacji, co pośrednio pozwala określić, co uznajemy za środek trwały. Zgodnie z przepisami, za środki trwałe uznaje się:
- Budowle, budynki oraz lokale stanowiące odrębną własność,
- Maszyny, urządzenia i środki transportu,
- Inne przedmioty.
Aby dany składnik majątku mógł zostać zakwalifikowany jako środek trwały, musi spełniać łącznie następujące kryteria:
- Przewidywany okres użytkowania jest dłuższy niż rok. Krótkotrwałe przedmioty, nawet o znacznej wartości, nie będą traktowane jako środki trwałe.
- Jest wykorzystywany przez przedsiębiorcę na potrzeby związane z prowadzoną działalnością gospodarczą lub oddany do używania na podstawie umowy najmu, dzierżawy lub innej umowy o podobnym charakterze. Środek trwały musi służyć generowaniu przychodów firmy.
- Musi spełniać następujące szczegółowe warunki:
- Stanowi własność lub współwłasność przedsiębiorcy. Przedsiębiorca musi mieć tytuł prawny do danego składnika majątku.
- Musi być nabyty lub wytworzony we własnym zakresie. Środek trwały może być zakupiony gotowy lub wytworzony samodzielnie przez firmę.
- Jest kompletny i zdatny do użytku w dniu przyjęcia do używania. Środek trwały musi być w pełni funkcjonalny i gotowy do eksploatacji.
- Służy prowadzonej działalności gospodarczej. Powiązanie z działalnością gospodarczą jest kluczowe dla uznania składnika za środek trwały.
Budynek jako środek trwały – odpowiedź na główne pytanie
Odpowiadając na tytułowe pytanie: tak, budynek jest środkiem trwałym, pod warunkiem spełnienia wyżej wymienionych kryteriów. Budynki, zarówno mieszkalne, jak i niemieszkalne, wykorzystywane w działalności gospodarczej, takie jak biura, hale produkcyjne, magazyny, sklepy, czy punkty usługowe, zazwyczaj stanowią istotny element majątku firmy i są klasyfikowane jako środki trwałe. Kluczowe jest, aby budynek był wykorzystywany na potrzeby działalności gospodarczej i spełniał pozostałe warunki definicji środka trwałego.
Wartość graniczna środka trwałego w 2024 roku i jej wpływ na ewidencję
Istotnym aspektem związanym ze środkami trwałymi jest wartość graniczna, która w 2024 roku wynosi 10.000 zł. Przez wiele lat próg ten był niższy i wynosił 3.500 zł, jednak został podniesiony do obecnej kwoty. Co to oznacza w praktyce?
Zgodnie z ustawą o PIT, w przypadku nabycia składnika majątkowego, którego wartość początkowa nie przekracza 10.000 zł, przedsiębiorca ma do wyboru trzy opcje postępowania:
- Ujęcie w ewidencji środków trwałych i wartości niematerialnych i prawnych (ŚTWNiP) i dokonywanie odpisów amortyzacyjnych na zasadach ogólnych. To standardowa metoda amortyzacji, polegająca na rozłożeniu kosztu zakupu w czasie.
- Dokonanie jednorazowego odpisu amortyzacyjnego. W pewnych sytuacjach (o czym poniżej) możliwe jest zamortyzowanie środka trwałego jednorazowo, co pozwala na szybsze zaliczenie kosztu do kosztów uzyskania przychodów.
- Zaliczenie wydatku bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów. W przypadku niskocennych składników majątkowych, przedsiębiorca ma prawo zaliczyć wydatek bezpośrednio do kosztów w miesiącu zakupu.
Ustawodawca pozostawia przedsiębiorcom swobodę wyboru metody księgowania. Decyzja powinna być podyktowana strategią firmy i chęcią optymalizacji podatkowej. Jeśli przedsiębiorca chce maksymalnie obniżyć dochód do opodatkowania w danym okresie, zaliczenie zakupu bezpośrednio do kosztów lub amortyzacja jednorazowa będą korzystniejsze. Natomiast, jeśli preferuje rozłożenie kosztów w czasie, amortyzacja na zasadach ogólnych będzie odpowiednia. Należy pamiętać, że przedsiębiorcy rozliczający się na ryczałcie nie uwzględniają kosztów uzyskania przychodów, więc dla nich te dylematy nie są tak istotne, chyba że planują zmianę formy opodatkowania na zasady ogólne w przyszłości.
Tabela porównawcza opcji dla środków trwałych o wartości do 10.000 zł
| Opcja | Opis | Korzyści | Wady |
|---|---|---|---|
| Amortyzacja na zasadach ogólnych | Rozłożenie kosztu w czasie poprzez odpisy amortyzacyjne | Równomierne rozłożenie kosztów, mniejszy wpływ na wynik finansowy w danym okresie | Dłuższy czas zaliczania kosztów do kosztów uzyskania przychodów |
| Amortyzacja jednorazowa | Zaliczenie całego kosztu w koszty w miesiącu wprowadzenia do ewidencji (dla fabrycznie nowych środków trwałych o wartości 10.000 - 100.000 zł) | Szybkie obniżenie dochodu do opodatkowania | Możliwość tylko dla określonej kategorii środków trwałych i w określonym przedziale wartości |
| Zaliczenie bezpośrednio do kosztów | Ujęcie wydatku w kosztach w miesiącu zakupu | Najszybsze obniżenie dochodu do opodatkowania, prostota księgowania | Brak rozłożenia kosztów w czasie |
Ważne informacje dotyczące środków trwałych:
- Składniki majątkowe o wartości początkowej do 10.000 zł można zaliczyć bezpośrednio do kosztów uzyskania przychodów lub ująć w ewidencji ŚTWNiP i je zamortyzować.
- Środki trwałe, które znajdują się w ewidencji, należy wykazać w remanencie likwidacyjnym w przypadku zakończenia działalności gospodarczej.
- Składniki majątkowe, których wartość początkowa przekracza kwotę 10.000 zł, muszą być amortyzowane zgodnie z ustawą o PIT.
- Odpisy amortyzacyjne są księgowane począwszy od następnego miesiąca po miesiącu wprowadzenia do ewidencji ŚTWNiP.
- Fabrycznie nowy środek trwały o wartości początkowej pomiędzy 10.000 zł a 100.000 zł można zamortyzować jednorazowo. W takim przypadku odpis amortyzacyjny jest ujmowany w miesiącu wprowadzenia środka trwałego do ewidencji.
Wyposażenie w firmie – zmiany w przepisach od 2020 roku
Przepisy dotyczące ewidencjonowania wyposażenia w firmie uległy zmianom od 2020 roku. Obecnie nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji wyposażenia, co było wymagane do końca 2019 roku.
Do końca 2019 roku wyposażenie definiowano jako rzeczowe składniki majątku o wartości początkowej powyżej 1.500 zł, związane z działalnością, ale niezaliczone do środków trwałych. Były to przedmioty o niższej wartości i krótszym okresie użytkowania niż środki trwałe.
Ważne! Od 2020 roku zakupu wyposażenia przedsiębiorca nie ma obowiązku ujmowania w żadnej ewidencji. Taki zakup może być od razu zaliczony do kosztów uzyskania przychodów.
Jeśli przedsiębiorca posiada jeszcze starą ewidencję wyposażenia, powinien ją przechowywać do momentu, aż nie będzie w niej już żadnego składnika majątkowego. Mimo braku ustawowego obowiązku, przedsiębiorca może nadal prowadzić ewidencję wyposażenia, jeśli uzna to za potrzebne dla celów kontroli wewnętrznej.
Ważne! Sprzedaż wyposażenia, którego wartość początkowa przekraczała 1.500 zł (a nie przekraczała 10.000 zł), stanowi przychód w działalności gospodarczej, który podlega opodatkowaniu. Wynika to z art. 14 ust. 2 pkt 1 lit. b) ustawy o PIT.
Niskocenne składniki majątkowe w 2024 roku
Choć definicja niskocennych składników majątkowych nie jest formalnie uregulowana, przyjmuje się, że są to składniki majątku o wartości początkowej nieprzekraczającej 10.000 zł. W przeszłości, przed podniesieniem progu wartości środka trwałego, za niskocenne składniki uważano wyposażenie o wartości od 1.500 zł do 3.500 zł (a później do 10.000 zł).
W przypadku niskocennych składników majątkowych, przedsiębiorcy mają dużą swobodę w wyborze metody księgowania, mając do dyspozycji trzy wspomniane wcześniej opcje: amortyzację na zasadach ogólnych, amortyzację jednorazową (w określonych przypadkach), lub zaliczenie bezpośrednio do kosztów. Powszechną praktyką jest ujmowanie takich wydatków bezpośrednio w kosztach uzyskania przychodów.
Ujęcie niskocennych składników majątkowych w ewidencji środków trwałych oznacza, że będą one w niej figurować do momentu sprzedaży lub wycofania z działalności.
Ważne informacje dotyczące niskocennych składników majątkowych:
- Niskocenny składnik majątkowy to taki, którego wartość początkowa mieści się w przedziale pomiędzy 1.500 zł a 10.000 zł.
- Niezależnie od sposobu zaksięgowania, przedsiębiorca musi wykazać przychód z odpłatnego zbycia niskocennego składnika majątkowego.
- Jeśli składnik zostanie wycofany z firmy lub znajdzie się w remanencie likwidacyjnym, a następnie dojdzie do jego zbycia przed upływem 6 lat od wycofania lub zakończenia działalności, również powstanie przychód do opodatkowania.
Podsumowanie i wnioski
Podsumowując, budynek, jak najbardziej, może być środkiem trwałym w firmie, pod warunkiem spełnienia określonych kryteriów. W artykule przypomnieliśmy definicję środków trwałych, omówiliśmy kwestię wyposażenia oraz niskocennych składników majątkowych. Od 2020 roku nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji wyposażenia, jednak przedsiębiorcy nadal dokonują zakupu niskocennych składników majątkowych.
Każdy zakup o wartości powyżej 10.000 zł musi być wprowadzony do ewidencji środków trwałych (lub wykazu środków trwałych w przypadku ryczałtowców) i podlega amortyzacji. Zakupy o wartości od 1.500 zł do 10.000 zł mogą być zaliczone bezpośrednio do kosztów lub ujęte w ewidencji środków trwałych i amortyzowane. Wybór należy do przedsiębiorcy, a decyzja powinna być oparta na strategii firmy i celach podatkowych.
Niezależnie od formy ewidencji, należy pamiętać, że sprzedaż każdego składnika majątku firmy, w tym środków trwałych i wyposażenia (o wartości początkowej powyżej 1.500 zł), stanowi przychód w działalności gospodarczej, który podlega opodatkowaniu.
Najczęściej zadawane pytania (FAQ)
Czy budynek zawsze jest środkiem trwałym?
Nie zawsze. Budynek będzie środkiem trwałym, jeśli spełnia wszystkie kryteria definicji środka trwałego, w tym jest wykorzystywany w działalności gospodarczej przez okres dłuższy niż rok.
Jak zaksięgować zakup budynku firmowego?
Zakup budynku firmowego, który jest środkiem trwałym, należy wprowadzić do ewidencji środków trwałych i amortyzować zgodnie z wybraną metodą amortyzacji.
Co to jest wartość graniczna środka trwałego?
Wartość graniczna środka trwałego w 2024 roku wynosi 10.000 zł. Ma ona wpływ na sposób ewidencjonowania i amortyzacji składników majątkowych o niższej wartości.
Czy muszę prowadzić ewidencję wyposażenia?
Nie, od 2020 roku nie ma obowiązku prowadzenia ewidencji wyposażenia.
Co zrobić ze starym wyposażeniem z ewidencji, którą prowadziłem do 2019 roku?
Starą ewidencję wyposażenia należy przechowywać do momentu, aż nie będzie już w niej żadnego składnika majątkowego.
Czy sprzedaż wyposażenia jest opodatkowana?
Tak, sprzedaż wyposażenia, którego wartość początkowa przekraczała 1.500 zł (a nie przekraczała 10.000 zł), stanowi przychód w działalności gospodarczej i podlega opodatkowaniu.
Jeśli chcesz poznać inne artykuły podobne do Budynek jako środek trwały w firmie, możesz odwiedzić kategorię Księgowość.
